Perfectie bestaat niet

Perfectie bestaat niet.

Perfectie is saai.

Perfectie is vermoeiend.

Perfectie maakt je ongelukkig.




Toch lijkt het net alsof de nadruk heel erg op perfectie ligt. We worden constant geconfronteerd met mooie foto’s op social media, perfecte modellen, perfecte filters, perfecte mannen en perfecte levens. Overal komen we perfectie tegen, maar we leven in een leugen. Perfectie bestaat namelijk helemaal niet. De perfecte dingen die je ziet zijn nep. En wat nog het ergste is; wij vergelijken ons met deze perfecte dingen die eigenlijk helemaal niet mogelijk zijn. Hierdoor worden we onzeker en willen we altijd meer, we leven immers met de boodschap dat het altijd beter, mooier en leuker kan.
Ik wil je niet vertellen dat je nooit moet streven naar iets beters of dat je niet mag groeien, doe dat juist! Toch is het wel belangrijk om tevreden te kunnen zijn met wat je nu hebt en met waar je nu staat in het leven. Een nieuwe telefoon of computer maakt je voor even blij, maar je raakt er al heel snel aan gewend en dan wil je al weer wat nieuws.

Naast materiële dingen kun je dit principe ook toepassen op jouw levensloop. Misschien verwacht je wel dat je leven beter wordt wanneer je achttien bent en eindelijk zelfstandig bent. Of dat je leven helemaal klopt wanneer je getrouwd bent. Dat is alleen niet waar. Het leven bestaat uit seizoenen en elk seizoen heeft zijn eigen voordelen maar ook zijn eigen moeilijkheden. Ondanks dat ik het nu heel fijn vind om op kamers te wonen en mijn eigen leven te mogen inrichten wens ik vaak dat ik gewoon maar weer even tiener kon zijn. Dan had ik niet zoveel verantwoordelijkheden en hoefde ik niet elke avond zelf te zorgen dat ik eten heb. En als je trouwt dan ben je je hele leven samen met de persoon van wie je het meeste houdt, maar tegelijkertijd zit je ook altijd met een ander persoon opgescheept en heb je bijna geen privacy meer.

Dit zijn slechts enkele voorbeelden die laten zien dat het gras misschien toch niet altijd groener is bij de buren. Anderen hebben het niet beter voor elkaar dan jij, hun leven is nu eenmaal anders. Jij bent uniek en jouw levensweg ook, net als die van hen. Het is logisch dat we soms zoeken naar vergelijkingsmateriaal om te pijlen ‘hoe wij het doen’, maar het is ongezond om dat overmatig te doen. Denk aan het vergelijken van je uiterlijk. Jij hebt jouw bouw, die ander heeft weer een andere bouw. Het is onmogelijk om van type lichaam te veranderen.

We kunnen niet perfect zijn en dat vraagt God ook helemaal niet van ons.  We hoeven niet altijd alles goed te doen en we mogen fouten maken. Voor Hem zijn wij al perfect, Hij kijkt naar onze potentie en vergeeft ons onze fouten. Hij maakte ons en hij kent ons. Jij bent geroepen om jij te zijn en ik ben geroepen om mij te zijn. Bloemen kijken ook niet steeds naar elkaar om te bepalen wie de mooiste is. Ze doen andere bloemen ook geen pijn om zichzelf mooier te voelen. Bloemen die bloeien gewoon.

Ik denk dat jij op je best bent wanneer je jezelf bent. Ik daag je uit om jouw eigen leven te leiden en de plek te accepteren waar je nu bent. Je hoeft ook niet te verbergen wanneer  je leven niet helemaal op orde is. Het lijkt misschien alsof dat bij anderen wel zo is, maar zou dat echt zo zijn? God bepaalt de seizoenen waar je doorheen gaat en weet welke leuke en minder leuke dingen daarbij horen. Hij is altijd bij je. Je mag de persoon worden die God in gedachten had toen Hij je maakte.
Daar mag je naartoe groeien, mooie bloem!

 “A flower doesn’t think of competing with the flower next to it. It just blooms.

“U was het die mijn nieren vormde, die mij weefde in de buik van mijn moeder. Ik loof u voor het ontzaglijke wonder van mijn bestaan, wonderbaarlijk is wat u gemaakt hebt. Ik weet het, tot in het diepst van mijn ziel.” Psalm 139: 13-14




~ Rachèl

Is Jezus genoeg?

‘Christ is Enough’; een van de mooiste aanbiddingsliederen van Hillsong. Hij is genoeg voor mij, alles wat ik zoek vind ik in U. Ja, alles wat ik zoek. Hoe mooi ik dit lied ook vind, ik vraag me vaak af in hoeverre deze tekst waarheid is voor mij. Is Jezus wel genoeg voor mij? Ben ik geheel tevreden en volmaakt gelukkig, met Jezus alleen?



‘Natuurlijk!’ zullen sommigen misschien zeggen, maar ik denk dat dit in onze leefsituatie makkelijk is om te zeggen. Bij hebben hier in Nederland immers álles wat wij nodig hebben, en alles wat ons hartje begeert. Wanneer je een huis hebt om in te wonen, een goede gezondheid hebt, genoeg geld om van te eten en liefdevolle mensen om je heen, ben je al een van de meest welvarende mensen in deze wereld. Helaas beseffen we dit ons vaak niet, en blijven we verlangen naar meer.

Maar wat nou als deze zekerheden wegvallen? Wat als er niemand meer is die van je houdt? Wat als je regelmatig honger hebt? Wat als je geen huis meer hebt? Denk aan al die mensen die het slechter hebben dan jij. Als jij in hun schoenen zou staan, zou je dan nog steeds zeggen dat Jezus genoeg is voor jou? En dat jij alles wat je zoekt in Hem vindt? Geluk? Liefde? Een doel?

Ik denk dat onze welvaart ons heel erg in de weg kan staan van wat er écht belangrijk is. En laten we eerlijk zijn. Al die mooie kleding en al ons lekkere eten; vult dat nu echt de leegte in ons hart? Is de voorwaardelijke liefde van andere mensen genoeg voor ons? Maken onze telefoons ons nu echt gelukkig? In het bijbelboek Prediker lezen we over één van de rijkste mannen die ooit heeft geleefd. Hij had een paleis, talloos veel mooie vrouwen aan het hof en de lekkerste wijn van de hele wereld. Zelfs híj kwam ondanks al deze dingen tot de conclusie dat het najagen van deze dingen hetzelfde is als het najagen van wind. Goed of slecht, rijk of arm, bemind of onbemind, elk mens wacht hetzelfde lot: de dood.

"Wij hebben niets in deze wereld gebracht en we kunnen er ook niets uit meenemen." 1 Timoteüs 6:7

Ik wil dat Jezus genoeg voor mij is. Ik kies ervoor om te geloven dat alles wat ik zoek te vinden is in Hem. Ik kies ervoor om te vertrouwen in de oneindig grote kracht van Degene die mij gemaakt heeft, Hij die altijd bij me is en voor me zorgt. Ik wil najagen waartoe God mij, als Zijn kind, heeft voorbestemd. Ik zal God blijven zoeken totdat ik Hem die mij als eerste liefhad het meeste verlang van alle dingen. Dan zal ik zeggen: ‘Hij is genoeg voor mij’.
"Wat het oog niet heeft gezien en het oor niet heeft gehoord, wat in geen mensenhart is opgekomen, dat heeft God bestemd voor wie Hem liefheeft."1 Korintiërs 2: 9

 ~ Rachèl

Als we eerlijk zijn

Soms heb ik de moed niet om een nieuwe blog te schrijven. Soms lukt het gewoon niet. Soms liggen mijn gevoelens zo overhoop dat ik het idee heb dat ik op dit moment, niet wat kan betekenen voor anderen. Geen mooie bemoedigende woorden van mij vandaag. Omdat ik te labiel ben. Te eenzijdig. Te niet bij elkaar geraapt.




De wereld om ons heen bestaat voornamelijk uit entertainment en heel veel prikkels. Uit uiterlijkheden en opgezette muurtjes waardoor het lijkt alsof het met iedereen geweldig gaat. Kijk maar eens naar alle posts op Facebook of Instagram. Fantastisch. Kan niet beter. En dat terwijl we allemaal best weten dat het echt niet altijd zo goed gaat als het lijkt. Dat minder leuke dingen vaak achtergehouden worden. Wanneer er iets niet goed gaat in je leven lijkt soms het alsof dat jou alleen overkomt, dat je er alleen voor staat. Alsof jouw geluk ingepikt is door een ander. Met iedereen gaat het goed, maar met jou niet zo.


Misschien herken je dat bij je cijfers die zo tegenvallen, terwijl andere mensen ruime voldoendes halen zonder geleerd te hebben. Of bij die stomme Vaderdag, want je bent jouw vader verloren of kent hem niet eens. Ik raakte soms erg ontmoedigd als ik zag dat iedereen om me heen ineens ging trouwen of een relatie kreeg terwijl ik zelf nog in het verwerkingsproces van mijn break-up zat. Dan vroeg ik me af of ik ooit nog weer iemand zou tegenkomen met wie ik mijn leven mag delen. 

Het lijkt soms ook net alsof niemand met dezelfde dingen worstelt als ik. De dingen waar ik moeite mee heb gaan anderen juist makkelijk af. Alleen en onbegrepen blijf ik achter, midden in mijn vijvertje wanhoop, verdriet en zelfmedelijden.


We hebben elkaar nodig. Toen God de mens schiep constateerde Hij meteen dat het niet goed is dat de mens alleen is. Mensen zijn gemaakt voor een hechte band met God en met elkaar. Het is tijd om eerlijk tegen elkaar te zijn. Je hoeft je niet te schamen voor de dingen die je moeilijk vindt. Wanneer jij verborgen dingen aan het licht brengt verliest het zijn macht over jou. Zet het licht aan, en de duisternis zal nergens meer te bekennen zijn.


Ga eens langs bij een goede vriend die te vertrouwen is, en neem het moedige besluit om je ‘struggles’ te delen. Je seksverslaving, onzekerheid over je lichaam, je bezorgdheid, je gebroken hart en eenzaamheid, je vragen en twijfels, boosheid en frustratie, angst voor de toekomst. Wedden dat jij niet de enige zult zijn die moeite heeft, ook al kan het soms wel zo lijken? Zullen we samen openheid brengen? Wanneer jij begint open en eerlijk te zijn nodig je de ander uit om ook open te zijn. Zo ontstaat er een veilige plek waar je kunt zijn wie je werkelijk bent. De perfecte plek waar we met elkaar zonder de maskers God kunt ontmoeten door te bidden, te zingen of door iets anders.


Je hoeft je niet te schamen voor de minder mooie dingen in jouw leven. We hoeven niet perfect te zijn, en we hoeven ook niet te doen alsof we dat wel zijn. Fijn hé!

Waar zit jij mee?

Breng jouw gebrokenheid, dan breng ik dat van mij
Want liefde kan genezen wat pijn uiteendrijft
En genade wacht aan de andere kant
Als we eerlijk zijn





~ Rachèl

Van binnen naar buiten



Leef jij van binnen naar buiten of van buiten naar binnen? Laat jij jouw humeur beïnvloeden door jouw omstandigheden of leef je vanuit de blijdschap die God je geeft? Vandaag kwam ik een filmpje tegen over wat het is om te leven in de Geest, en waarom dat ons soms niet lijkt te lukken. Geloof jij daadwerkelijk dat je vergeven bent door God? Weet je dat God van je houdt? Waaruit blijkt dat in jouw leven? Of vraag je je wel eens af waarom de dingen zo moeizaam gaan. Misschien leef je zonder dat Gods waarheid diep in jouw hart is gezonken.

Het onderstaande fragment beschrijft hoe het is om écht in de Geest te leven, en hoe ook jij kunt gaan omarmen wat God jou wil geven. Ik moedig je aan om ook het onderstaande filmpje te bekijken voor verdere uitleg.

‘Bij de bekering wordt de Heilige Geest één met de geest van de gelovige. Bij de vervulling van de Heilige Geest doorstroomt de Heilige Geest de ziel en het lichaam van de gelovige. Je kunt nu dus zeggen dat hij is vervuld met de Heilige Geest. De Heilige Geest woont in de gelovige. Toch is er nog een andere dimensie waarin je kunt leven, een nog hogere realiteit.


Misschien denk je nu wel: ‘Hoe kan het nu ooit nog dieper gaan?’. Maar het gaat inderdaad nog veel dieper. Alle gelovigen die vervuld zijn met de Heilige Geest hebben de Heilige Geest. Maar niet alle gelovigen leven in de geest. En het woord ‘geest’ schrijf ik in dit geval niet met een hoofdletter.
Dat doe ik omdat ik het nu niet heb over een Persoon maar over een realiteit. Ik heb het over een goddelijke dimensie, de realiteit van God. Het is mogelijk dat jouw geest nieuw leven heeft gekregen bij jouw bekering, je bent getransformeerd bij de vervulling van de Geest, maar toch lukt het je niet om te denken en te leven in de geest. Leven in de geest is leven in jouw nieuwe realiteit, en accepteren wat de Heilige Geest in jou aan het doen is.


Je bent vergeven, maar je voelt je nog schuldig. Je bent geliefd door God, maar je leeft alsof je afgewezen bent. Je bent een nieuwe schepping, maar je kunt nog steeds denken dat je je oude zelf bent. Je kunt de vruchten van de Geest in je hebben, maar ze komen amper naar buiten. Je bent vrij van je zonden, maar leeft nog steeds alsof je in een gevangenis leeft met de deur op slot. In andere woorden;  je kunt het wel, maar het lukt niet. Het is realiteit, maar zo zie je het niet.
Leven in de geest draait om het denken volgens de goddelijke realiteit. Wanneer dat wat er in jou is verandert wat er om je heen is, dan ben je in de geest.’


~ Carriers of the Glory – David Diga Hernandez

Vind jij het moeilijk om te leven van binnenuit? Kun je lastig geloven dat God van je houdt en dat je een nieuw schepsel bent? Wellicht dat dit je een beetje op weg kan helpen. De onderstaande link is van een document waarop allerlei bijbelteksten te vinden zijn over jouw identiteit in Jezus. Laat tot je inzinken wie je bent. Leef in de geest. Zo hoef je je niet meer verslagen te voelen of beïnvloed te worden door wat er om je heen gebeurt. Zo hoef je niet meer te luisteren naar de stemmen in je hoofd die jou andere dingen wijs willen maken.
Open je ogen voor Gods realiteit voor jou. Jouw identiteit is in Jezus. Wanneer je beseft wie je bent, zal je manier van leven gaan veranderen!
"Wat geen oog heeft gezien, geen oor heeft gehoord, wat in geen mensenhart is opgekomen, dat heeft God bereid voor wie Hem liefhebben."
1 Korintiërs 2: 9
~ Rachèl

De brug




Ik  open mijn ogen. De damp van het water krult speels door de lucht. De zonopkomst kleurt de wereld roze met rood en oranje. Voor mij ligt een eindeloos lijkende brug als een pad over het uitgestrekte water. De brug ziet er nogal oud en krakkemikkig uit. De houten balken lijken wat aangevreten. Wat ligt daar, achter de gekleurde mist? Hoe kom ik daar, en zal deze brug mij wel kunnen houden? Kan ik deze brug wel houden? De hoeveelheid gaten dringen diep tot mij door. Die zullen wel lastig te ontwijken zijn. Ondanks de grimmige sfeer voel ik rust in de rusteloosheid. Ik zal erop moeten vertrouwen dat de brug mij zal houden. Ik ga het avontuur tegemoet.
Voorzichtig zet ik mijn voet op de eerste plank. Er klinkt een zucht van verlichting uit mijn mond. De plank kan op het nippertje mijn gewicht houden. Rustig zet ik een paar stappen vooruit. Het water blijft muisstil. De gure wind strijkt langs mijn wangen en ik word mij bewust van de leegte om mij heen. De atmosfeer bedrukt mij. De kleuren van de zonsopgang vervagen en ik begin te rennen.

Plotseling voel ik mijn lichaam wegzakken in het koude water. Ik raak in paniek en begin hevig te spartelen terwijl ik met moeite mijn hoofd boven water houd. Uit alle macht probeer ik me op te trekken aan de verrotte planken die mij naar de overkant moeten leiden. ‘Ik kom onmogelijk veilig aan. ‘ schiet er door mijn hoofd. Het is alsof de brug mijn instabiliteit aanvoelt en zich als een kameleon op mij aanpast.

Onmogelijk. Dit is een onbegaanbaar pad.

Opeens voel ik dat ik langzaam uit het water word getild. Mijn voeten aarden weer op de planken en een warme hand raakt voorzichtig mijn schouder aan. Ik kijk op en zie een gezicht vol van liefde. Onbeschrijfelijke, volmaakte liefde. Langzaam krullen Zijn mondhoeken omhoog en er verschijnt een stralende glimlach op Zijn gezicht. ‘Vergeet je niet het touw dat boven de brug langsloopt waar je je aan vast kunt houden? En onthoud je dat je daaraan gezekerd bent voor als je valt? Vertrouw op mij.’
De zon brak door en de nevel trok weg boven het water. Mijn lichaam vulde zich met levenskracht en ik volgde mijn weg met vaste tred. Vol van vertrouwen op Hem.
~
Soms is een vaste tred ver te zoeken en zit onze levensweg vol gaten. Zelfs dan moeten we niet vergeten om te vertrouwen op Jezus. Hij vangt ons op wanneer wij vallen en leidt ons veilig naar de overkant. Ga jij het avontuur met Hem aan? Het zal niet altijd makkelijk zijn, maar het is het waard.
'Wij verwachten vol verlangen de Heer, Hij is onze hulp en ons schild. Ja, om Hem is ons hart verblijd, op Zijn heilige naam vertrouwen wij.'
Psalm 33:20-21

~ Rachèl

Alleen door Jezus

Wanneer ik zeg: “Ik ben een christen” spreek ik niet over mezelf met trots. Ik fluister “Ik was verdwaald, maar nu gevonden en vergeven.
Wanneer ik zeg: “Ik ben een christen” spreek ik dit niet uit met zelfingenomenheid. Ik geef toe dat ik struikel en Jezus nodig heb om mij de weg te wijzen.
Wanneer ik zeg: “Ik ben een christen” probeer ik daarmee niet te laten zien dat ik sterk ben. Ik belijd dat ik zwak ben en Zijn kracht nodig heb om door te gaan.
Wanneer ik zeg: “Ik ben een christen” schep ik niet op over mijn succes. Ik geef toe dat ik heb gefaald en God nodig heb om mijn rotzooi op te ruimen.
Wanneer ik zeg: “Ik ben een christen” claim ik niet dat ik perfect ben. Mijn tekortkomingen zijn maar al te goed zichtbaar, maar God vindt dat ik waardevol ben.
Wanneer ik zeg: “Ik ben een christen” voel ik een steek van pijn. Mijn hart zit vol verdriet, dus roep ik Hem aan.
Wanneer ik zeg: “Ik ben een christen” ben ik niet heiliger dan jou. Ik ben slechts een zondaar die ondanks alles Gods genade heeft mogen ontvangen.

~ Maya Angelou
Jezus is gestorven aan het kruis voor onze zonden zodat we door hem redding kunnen ontvangen. Toch denken veel christenen dat ze allerlei dingen moeten doen om in de hemel te komen. Sommigen gaan bijna een lijstje af met dingen die je een goede christen maken en hopen op die manier veilig te zijn voor het ‘oordeel’. Het is natuurlijk goed om een goede christen te willen zijn, maar daarbij moet je niet het werk van Jezus naar de achtergrond verschuiven. Hij zei niet voor niets “Het is volbracht” toen Hij zijn laatste adem uitblies. Vanaf dat moment was de weg naar God gebaand door Jezus. Het voorhangsel in de synagoge scheurde, de weg naar God is vrij. Wij kunnen onszelf niet redden door goed te leven. Onze fouten zullen namelijk altijd tussen God en ons in blijven staan. Alleen geloof in Jezus zal ons eeuwig leven brengen.
Ben jij je ervan bewust dat je jouw plek in de hemel niet kunt verdienen en dat Gods genade het enige is waar jij je redding aan te danken hebt? Je hoeft niet meer in een kramp te leven en je af te vragen of je het wel goed doet, maar je mag in vrijheid leven doordat Jezus jou heeft vrijgekocht!
"Door zijn genade bent u nu immers gered, dankzij uw geloof. Maar dat dankt u niet aan uzelf; het is een geschenk van God en geen gevolg van uw daden, dus niemand kan zich erop laten voorstaan. Want Hij heeft ons gemaakt tot wat wij nu zijn; in Christus Jezus geschapen om de weg te gaan van de goede daden die God heeft voorbereid." Efeziërs 2:8-10
Heb jij wel eens het gevoel dat je Gods liefde moet verdienen?
~ Rachèl

Geslaagd! En hoe nu verder?


Ik kan het me dat telefoontje nog zo goed herinneren. Ik was tutu's aan het passen in een balletwinkel in Almere voor de openingsact van de EO-jongerendag. De tutu zat bijna op zijn plek op het moment dat mijn moeder hysterisch het pashokje binnen paradeerde. 'JE BENT GESLAAGD!'
Ik was geslaagd. Nog nooit was een woord zo verlossend. Er viel een last van mijn schouders. Niet per se omdat ik dacht dat ik zou zakken, eerder omdat er allerlei 'what ifs' in mijn hoofd rond zouden blijven spoken tot het moment dat ik officieel hoorde dat ik mijn diploma binnen had gesleept. Die zes jaren op de middelbare school waren toch voor niets geweest. Tijd voor een nieuw hoofdstuk in mijn leven. Tijd om nieuwe deuren te openen. Maar voordat je een nieuwe deur kan openen zal je eerst een oude deur moeten sluiten, als je niet wilt dat het gaat tochten in je huisje...

Een deur sluiten kan erg moeilijk zijn. Zes jaar is een lange tijd en je hebt waarschijnlijk veel dingen meegemaakt. Je hebt mooie herinneringen overgehouden aan de middelbare school maar wellicht ook minder mooie. En vergeet niet de puberteit die je inmiddels bijna hebt overwonnen. Je hebt onderhand ook al veel keuzes moeten maken. Maar heb je altijd het goede gekozen? Het staat buiten kijf dat je erg veel hebt geleerd de afgelopen jaren. Nu ben je toe aan iets nieuws. Maar wat moet je je daarbij voorstellen?

Nadat ik mijn Vwo-diploma had gehaald ben ik in Utrecht gaan studeren. Op kamers gegaan, lid geworden van de prachtige studentenvereniging S.S.R.-N.U., alles erop en eraan. Wat was dat spannend in het begin. Je kunt je nergens op voorbereiden want je kunt je geen voorstelling maken van hoe het zal zijn om een student te zijn. Je moet eigenlijk een sprong in het diepe maken, er op vertrouwende dat er ergens beneden toch wel een vangnet moet zijn.

Ik wil je aanmoedigen deze sprong gewoon te wagen. Je zult het er levend vanaf brengen, dat beloof ik je. Maar ook deze fase in je leven zal in het teken staan van keuzes maken. Als het goed is heb je al een studie gekozen, maar daar stopt het allemaal niet bij. Je zult binnen je studie nog veel keuzes moeten gaan maken, en je al vrij snel moeten gaan oriënteren op een master of vervolgprogramma van je studie. Ook de tijdsinvulling naast je studie kan een lastig punt zijn. Kies je ervoor om bij een studentenvereniging te gaan? En zo ja, welke moet je dan kiezen? Met wie wil je omgaan? Wat vind je nu echt leuk om te doen?

"Ga op de kruispunten staan, denk na, kijk naar de oude wegen. Welke weg leidt naar het goede? Sla die in, en vind rust." Jeremia 6: 16

Als je je ogen gericht houdt op hoe God je leven al heeft geleid zal je vertrouwen hebben dat het dit keer ook wel goed zal komen. Het is belangrijk om los te laten. Je kunt je leven niet plannen, maar je kunt God wel vertellen wat je graag zou willen doen. Hij kent je, en weet wat bij jou past. Je hebt dus eigenlijk niets te vrezen.

Deze Bijbeltekst laat wel zien dat je niet zomaar alles kunt laten gebeuren. 'Denk na'! Overweeg de verschillende routes en overleg met God. Sla dan een weg in, en vind rust. Wanneer je rust en vrede ervaart wat betreft je keuze dan kun je ervan op aan dat je op dat moment de juiste keuze hebt gemaakt. Dat het zo goed is.

Naast deze wijze raad uit de bijbel wil ik je nu zelf nog een aantal tips meegeven.

1. "Go to places where you're appreciated, not tolerated." Ga naar plekken waar je gewaardeerd wordt, niet getolereerd. Het is belangrijk om op plaatsen te zijn waar jij je thuis voelt en waar je gewaardeerd wordt door de mensen die je daar vindt. Ga niet naar plekken omdat het moet. Niets moet. Ga met mensen om die jij waardevol vindt, en ga na of dat gevoel wederzijds is. Je wilt je tijd en emotionele energie niet verspillen aan gedoe met mensen. Je hebt vast wel betere dingen te doen.

2. Als tweede tip zou ik je graag aan willen moedigen om lid te worden van een (christelijke) studentenvereniging. Dit is voor mij zelf heel erg goed geweest. De studentenvereniging is een prachtige plek om jezelf beter te leren kennen en ontwikkelen. Je maakt vrienden, bouwt netwerk op en het is gewoon ook heel erg leuk. Ook hierbij geldt; denk na! Kies wat bij je past, en ga naar plekken waar je gewaardeerd wordt. Verzamel mooie mensen om je heen met wie je samen kunt 'groeien naar volwassenheid' en met wie je ook gewoon lekker kunt genieten.

3. Als laatste tip: blijf dicht bij God. Er komt zoveel op je af dat je gemakkelijk van Hem weg kan raken. Contact met God is cruciaal voor jouw eigen welzijn, helpt je bij het maken van keuzes en het vormen van je persoonlijkheid.

"Vertrouw op de Heer met heel je hart, steun niet op eigen inzicht." Spreuken 3: 5

~ Rachèl


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...