Posts tonen met het label Dankbaarheid. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Dankbaarheid. Alle posts tonen

Perfectie bestaat niet

Perfectie bestaat niet.

Perfectie is saai.

Perfectie is vermoeiend.

Perfectie maakt je ongelukkig.




Toch lijkt het net alsof de nadruk heel erg op perfectie ligt. We worden constant geconfronteerd met mooie foto’s op social media, perfecte modellen, perfecte filters, perfecte mannen en perfecte levens. Overal komen we perfectie tegen, maar we leven in een leugen. Perfectie bestaat namelijk helemaal niet. De perfecte dingen die je ziet zijn nep. En wat nog het ergste is; wij vergelijken ons met deze perfecte dingen die eigenlijk helemaal niet mogelijk zijn. Hierdoor worden we onzeker en willen we altijd meer, we leven immers met de boodschap dat het altijd beter, mooier en leuker kan.
Ik wil je niet vertellen dat je nooit moet streven naar iets beters of dat je niet mag groeien, doe dat juist! Toch is het wel belangrijk om tevreden te kunnen zijn met wat je nu hebt en met waar je nu staat in het leven. Een nieuwe telefoon of computer maakt je voor even blij, maar je raakt er al heel snel aan gewend en dan wil je al weer wat nieuws.

Naast materiële dingen kun je dit principe ook toepassen op jouw levensloop. Misschien verwacht je wel dat je leven beter wordt wanneer je achttien bent en eindelijk zelfstandig bent. Of dat je leven helemaal klopt wanneer je getrouwd bent. Dat is alleen niet waar. Het leven bestaat uit seizoenen en elk seizoen heeft zijn eigen voordelen maar ook zijn eigen moeilijkheden. Ondanks dat ik het nu heel fijn vind om op kamers te wonen en mijn eigen leven te mogen inrichten wens ik vaak dat ik gewoon maar weer even tiener kon zijn. Dan had ik niet zoveel verantwoordelijkheden en hoefde ik niet elke avond zelf te zorgen dat ik eten heb. En als je trouwt dan ben je je hele leven samen met de persoon van wie je het meeste houdt, maar tegelijkertijd zit je ook altijd met een ander persoon opgescheept en heb je bijna geen privacy meer.

Dit zijn slechts enkele voorbeelden die laten zien dat het gras misschien toch niet altijd groener is bij de buren. Anderen hebben het niet beter voor elkaar dan jij, hun leven is nu eenmaal anders. Jij bent uniek en jouw levensweg ook, net als die van hen. Het is logisch dat we soms zoeken naar vergelijkingsmateriaal om te pijlen ‘hoe wij het doen’, maar het is ongezond om dat overmatig te doen. Denk aan het vergelijken van je uiterlijk. Jij hebt jouw bouw, die ander heeft weer een andere bouw. Het is onmogelijk om van type lichaam te veranderen.

We kunnen niet perfect zijn en dat vraagt God ook helemaal niet van ons.  We hoeven niet altijd alles goed te doen en we mogen fouten maken. Voor Hem zijn wij al perfect, Hij kijkt naar onze potentie en vergeeft ons onze fouten. Hij maakte ons en hij kent ons. Jij bent geroepen om jij te zijn en ik ben geroepen om mij te zijn. Bloemen kijken ook niet steeds naar elkaar om te bepalen wie de mooiste is. Ze doen andere bloemen ook geen pijn om zichzelf mooier te voelen. Bloemen die bloeien gewoon.

Ik denk dat jij op je best bent wanneer je jezelf bent. Ik daag je uit om jouw eigen leven te leiden en de plek te accepteren waar je nu bent. Je hoeft ook niet te verbergen wanneer  je leven niet helemaal op orde is. Het lijkt misschien alsof dat bij anderen wel zo is, maar zou dat echt zo zijn? God bepaalt de seizoenen waar je doorheen gaat en weet welke leuke en minder leuke dingen daarbij horen. Hij is altijd bij je. Je mag de persoon worden die God in gedachten had toen Hij je maakte.
Daar mag je naartoe groeien, mooie bloem!

 “A flower doesn’t think of competing with the flower next to it. It just blooms.

“U was het die mijn nieren vormde, die mij weefde in de buik van mijn moeder. Ik loof u voor het ontzaglijke wonder van mijn bestaan, wonderbaarlijk is wat u gemaakt hebt. Ik weet het, tot in het diepst van mijn ziel.” Psalm 139: 13-14




~ Rachèl

Het leven van een student

"Daar sta je dan
Je zag dit moment al zo vaak in je dromen
En daar is t dan
De dag die je wist dat zou komen is eindelijk hier
Ben je er klaar voor? Kun je dat ooit echt zijn?"

In september was het zover. De start van een nieuw tijdperk in mijn leven; de studententijd. Na een geweldige diesweek (oftewel: verjaarweek) van de allermooiste vereniging van Utrecht te hebben gehad, leek mij dit een perfect moment om eens terug te kijken naar de afgelopen periode. Om gewoon even mijn ervaringen op een rijtje te zetten in een blogpost. Augustus - nu...

'Werk in uitvoering'. Dat is een vrij duidelijk beeld van een student. 'Werk in uitvoering' is niet alleen van toepassing op de onmogelijke situatie in de binnenstad van Utrecht, op de verbouwing van het station en vele blunders van de NS, maar ook op de student zelf. Als student ben je nooit klaar en heb je altijd wel wat te doen. Colleges bijwonen, papers schrijven, artikelen lezen, sociaal zijn, verenigingsdingen, tentamens voorbereiden, verdwalen, reizen, genoeg slaap proberen te krijgen, maar ook zelfreflectie is erg belangrijk.

Het studentenleven is erg hectisch en vraag veel van je. Het vraagt vooral veel discipline en doorzettingsvermogen om er voor te zorgen dat je je bed uitrolt en op tijd naar college gaat. Bovendien kan het vinden van een balans tussen 'leuke dingen' en 'minder leuke dingen', of wellicht 'stomme dingen', erg moeilijk zijn. Wie wil zijn tijd nu besteden aan stomme dingen? Het liefst spreek je elke dag af met vrienden en doe je zo vaak als mogelijk mee aan alle activiteiten die je studentenvereniging te bieden heeft. Hier is natuurlijk niets mis mee, zolang de balans maar niet zoek raakt en je ervoor kan blijven zorgen dat je er niet uitziet als een wandelend lijk.

Ritme is in het leven van een student namelijk ver te zoeken. Voor alle bezorgde ouders: dit komt door een samenloop van omstandigheden en is niet alleen te wijten aan het vele borrelen en het nachtbraken. Een student heeft nu eenmaal een gevarieerd rooster. De ene dag gaat de wekker om zeven uur, de andere dag om elf uur, en weer een andere dag gaat de wekker gewoon helemaal niet. Dit veroorzaakt ook het bijzondere eetpatroon van een student. Er zijn geen vaste tijden meer om te eten, je eet gewoon wanneer je honger hebt. Een nachtelijke snack is daarom voor veel studenten een bekend fenomeen. Ook het onverwachts erg aankomen of ineens wat afvallen is niet raar. Ik kan me voorstellen dat dit allemaal een beetje vervelend klinkt, maar geen zorgen; na een poosje wen je eraan en creëer je zelf een soort van 'balans'. Bovendien heb ik opgemerkt dat een groot voordeel van deze ogenschijnlijke ongemakken is dat je als student weinig tot niets merkt van de klok die een uur vooruit of achteruit gaat. Ook al gebeurt dit slechts twee keer per jaar, toch vind ik het een troostende gedachte.

Nu komen we bij een ander punt: zelluf doen?!
Je kunt als scholier (en als peuter) zo vaak het verlangen hebben om dingen zelf te doen en zelf te bepalen, maar ik kan je garanderen dat je nog vaak terug zal denken aan de tijd waarop je moeder je boterhammetjes smeerde. Je zult ook je ouders en de manier waarop ze je opgevoed hebben meer gaan waarderen. Hun lessen komen behoorlijk goed van pas! Want tja, als student moet je ineens alles zelf doen. Je wordt ineens lastiggevallen met allerlei verantwoordelijkheden en rekeningen die betaald moeten worden. Bovendien moet je je eigen was doen, zelf eten maken en zelf kijken wat voor weer het de volgende dag wordt aangezien er niemand meer is die je vertelt dat je maar beter een paraplu mee moet nemen. Oh ja, wanneer de koelkast leeg is moet je die zelf bij gaan vullen, en dat kost ook nog eens geld!

"Mijn zoon, luister naar de lessen van je vader, verwaarloos niet wat je moeder je leert. Hun lessen zijn een sierlijke krans om je hoofd, ze zijn een ketting om je hals." Spreuken 1:8

Studentenverenigingen horen er natuurlijk ook helemaal bij. Veel ouders schieten in de kramp bij het idee dat hun zoon/dochter lid is van een studentenvereniging, maar ik kan je zeggen dat het allemaal best meevalt. Een vereniging is de perfecte plek om jezelf te ontwikkelen, naar mijn idee misschien wel nog meer dan de universiteit of hogeschool. Het is een plaats waar je veel dingen leert die je niet op andere plekken kunt leren. Denk aan studentikoze formaliteiten, het waarderen van tradities, het presenteren van jezelf en het openstaan voor nieuwe dingen en andere mensen. Bovendien biedt het je de ruimte om je talenten in te zetten en ook om te leren om kritisch naar jezelf en naar je omgeving te kijken. Feestjes en borrels horen er natuurlijk ook bij maar afhankelijk van de vereniging of het dispuut waar je bij zit is er een goede balans tussen gezelligheid en verdieping. Ik zou dan ook iedereen die gaat studeren aanraden om bij een (christelijke) studentenvereniging te gaan. Het verreikt je leven, en ik denk oprecht dat je iets groots mist wanneer je de uitdaging niet aangaat. Kies een vereniging die bij je past, en die je biedt wat je zoekt. Haal er alles uit wat erin zit maar zorg er wel voor dat je een goede balans hebt tussen vrije tijd en studie. Skip niet te veel colleges omdat je slechts drie uur of minder hebt geslapen omdat je iets te lang bij een vergadering of borrel bent gebleven bijvoorbeeld. Daar krijg je namelijk vanzelf een beetje spijt van.

Je bent als student natuurlijk niet alleen bezig met werkelijk dingen 'doen', voor studie of andere zaken, maar het is ook meer dan noodzakelijk om aan jezelf te blijven werken. Door de zojuist beschreven hectiek kom je jezelf maar al te vaak tegen. Je mist je ouders, of de trein...
Je wordt eigenlijk vooral veel geconfronteerd met je zwakheden merkte ik. Dat is niet super fijn, maar het is erg belangrijk om jouw innerlijk uit te blijven pluizen. Er is namelijk sprake van een duidelijk patroon van actie-reactie in het studentenleven. Gebeurtenissen van alledag hebben veel invloed op je en het is belangrijk om te alles te blijven evalueren te kijken wat voor effect de situatie op je heeft. Zo leer je veel over jezelf. Vervolgens is het belangrijk om naar je handelen te kijken. Waarom doe ik dit? Wat zijn mijn motieven? Dit is een goede manier om er bij jezelf achter te komen waar je nog aan moet werken. Wat je sterke punten en je valkuilen zijn. 'Werk in uitvoering' is misschien nog wel het meest toepasselijk op de student zelf, want als student heb je veel ups en downs.

Als christen is het lastig om God dagelijks te blijven zoeken, terwijl dit juist essentieel is. Ik snap nu eigenlijk voor het eerst waarom men juist in de studententijd God loslaat (er zijn natuurlijk uitzonderingen). Er zijn zoveel andere dingen om je op te focussen in plaats van op je relatie met God. Je leven is zo druk dat je maar weinig tijd overhoudt. Ook door het gebrek aan regelmaat in je dag is het moeilijk om stille tijd of iets dergelijks in te plannen. Probeer dit toch zo goed mogelijk vast te houden! Als christen leef je door Gods kracht, dus wanneer jouw kracht opraakt en je uitgeput bent moet je weer even tanken bij je hemelse Vader! Het is zo verleidelijk om je hart te vullen met andere dingen, of om op andere manieren bij te komen van de drukte. Alternatieve manieren van het zoeken naar rust en kracht zijn slechts tijdelijk en zullen je nog meer afgepeigerd achterlaten dan je al was. Je kunt hier zelf vast wel voorbeelden van verzinnen...

"Kom naar Mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal Ik jullie rust geven." Matthëus 11:28

Niemand kan jou de rust geven die Jezus kan geven. Kom bij Hem als je moe bent en laat Hem je nieuwe kracht geven. Ik merk dat ik dat zo vaak nodig heb gehad de afgelopen maanden. Het waren zware maanden waarin veel is gebeurd. Er zijn zowel leuke als minder leuke dingen gebeurd, maar doordat ik samen met Jezus de uitdaging aan ben gegaan heeft hij mij dwars door alles heen sterker gemaakt. Hij kan situaties omdraaien, en wanneer wij er een prutje van maken weet hij alle rotzooi ten goede te gebruiken. Hij vormt ons en geneest ons. De studententijd is een tijd van persoonlijke groei, maar het is dus van wezenlijk belang om God bij je leven te blijven betrekken. Juist nu heb je hem nodig, en juist nu staat een prachtig ontwikkelingsproces op je te wachten. De studententijd is wellicht de meest leerzame tijd van je leven. Een tijd waarin God keihard met je aan de slag kan gaan als je Hem daar de ruimte voor geeft.

Leef met Hem en voor Hem. Ook als student is dat mogelijk. Ga naar God toe met je problemen, vertel Hem wat je bezighoudt. Vergeet niet dat Hij je kent, alles van je weet en alles ziet wat je doet. Dat is een bemoedigende gedachte, je bent gekend en geliefd, maar vergeet niet dat je ook goed moet opletten wat je doet. Je moet namelijk wel verantwoording af kunnen leggen van je daden. Ga na wat je motieven zijn want God kijkt naar het hart. Richt je op vorming, wees als klei in de hand van de Pottenbakker. Geef je leven aan Jezus, betrek Hem bij je leven en laat je vormen door Hem. Dat zal je studentenleven alleen maar waardevoller maken. Voor jezelf, voor de mensen om je heen en ook voor God.

Tot slot wil ik nog even benadrukken hoe erg ik het naar mijn zin heb, hoeveel ik leer en hoe dankbaar ik ben voor deze tijd. Ik zie erg uit naar wat de toekomst brengen zal en wat voor plannen God met me heeft in deze tijd van mijn leven.

"Vertrouw op de Heer met heel je hart, steun niet op eigen inzicht. Denk aan Hem bij alles wat je doet, dan baant Hij voor jou de weg. Wees niet eigenzinnig, maar heb ontzag voor de Heer en ga het kwaad uit de weg." Spreuken 3:5-7

Weet dat je gekend en geliefd bent. Laat je dragen door Degene die de wereld in Zijn hand heeft.
Laat Hem je hart bewaken, en je vullen met Zijn liefde en wijsheid.

~ Rachèl

God spreekt door muziek

Voor veel mensen die muziek luisteren is het een middel van ontspanning, entertainment of een gewoonte. Muziek laat je alles om je heen even vergeten en kan je even helemaal losmaken van de realiteit. Heerlijk dat er zoiets bestaat als muziek. Ik ben zelf ook een grote liefhebber van muziek, maar het luisteren van muziek heeft voor mij ook nog andere doelen.

De lelijkste vrouw van de wereld

Wat is schoonheid? Wanneer ben je mooi? De media geeft ons duidelijke ideeën over hoe we er uit zouden moet zien. Dit geldt zowel voor mannen als vrouwen, zowel voor jongens als meisjes. Dit algemeen aanvaarde beeld van schoonheid zorgt ervoor dat we met hoge verwachtingen door het leven gaan, verwachtingen die we niet waar kunnen maken... Wie bepaald eigenlijk de maatstaf voor schoonheid? Vind jij jezelf mooi? Lees dit inspirerende verhaal van Lizzie Velasquez, die ook wel de lelijkste vrouw van de wereld werd genoemd:


Een week zonder social media

Zoals de meesten van jullie misschien wel weten heb ik de afgelopen week doorgebracht zonder social media, oftewel zonder telefoon. Waarom? Ik merkte dat mijn hoofd op ontploffen stond, dat mijn prioriteiten verkeerd lagen en dat ik zo'n beetje uitgeput was, elke morgen weer. Vorige week maandag was de druppel die de emmer deed overlopen. Ongeveer een week daarvoor had ik met veel moeite het concept 'multitasking' verworpen en was nu gefrustreerd dat het me niet lukte om daarmee te stoppen. Focussen op één ding te gelijk en niet meer. Je kunt je namelijk beter met volledige aandacht richten op één ding in plaats van je aandacht verdelen over meerdere dingen. Dat is altijd effectiever. Ik zag mijn telefoon als het probleem van al deze ellende en als de oorzaak van vele negatieve dingen. Hierbij kun je denken aan: slaapgebrek, hoofdpijn, overvolle gedachten, het idee hebben dat de dag niet lang genoeg is, verward zijn over vele zaken, Gods stem niet meer kunnen verstaan te midden van alle prikkels, minder tijd nemen voor de dingen die er echt toe doen etc. Ik was het zo zat dat ik in deze bui de impulsieve keuze heb gemaakt om voor een week overal mee te stoppen...



Appels met peren vergelijken

Wij meiden hebben allemaal de neiging om onszelf met anderen te vergelijken. Zijn we wel mooi genoeg? Zijn onze kleren wel leuk. Gedragen we ons passend? Wat vinden anderen van ons? We hebben allemaal een soort van streven naar perfectie. Perfectie die niet bestaat...

Wijze raad van een wijze jongen... met leukemie.

Misschien heb je dit filmpje al eens gezien op BEAM, maar ik vind het zo'n bijzonder filmpje dat ik het toch nog even wat extra aandacht wil geven. Een jongen met leukemie, Clayton, krijgt te horen dat hij nog ongeveer drie maanden te leven heeft. Dit is zijn verhaal, en zijn boodschap voor ons...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...