De brug

Ik  open mijn ogen. De damp van het water krult speels door de lucht. De zonopkomst kleurt de wereld roze met rood en oranje. Voor mij ligt een eindeloos lijkende brug als een pad over het uitgestrekte water. De brug ziet er nogal oud en krakkemikkig uit. De houten balken lijken wat aangevreten. Wat ligt daar, achter de gekleurde mist? Hoe kom ik daar, en zal deze brug mij wel kunnen houden? Kan ik deze brug wel houden? De hoeveelheid gaten dringen diep tot mij door. Die zullen wel lastig te ontwijken zijn. Ondanks de grimmige sfeer voel ik rust in de rusteloosheid. Ik zal erop moeten vertrouwen dat de brug mij zal houden. Ik ga het avontuur tegemoet.

Voorzichtig zet ik mijn voet op de eerste plank. Er klinkt een zucht van verlichting uit mijn mond. De plank kan op het nippertje mijn gewicht houden. Rustig zet ik een paar stappen vooruit. Het water blijft muisstil. De gure wind strijkt langs mijn wangen en ik word mij bewust van de leegte om mij heen. De atmosfeer bedrukt mij. De kleuren van de zonsopgang vervagen en ik begin te rennen.

Plotseling voel ik mijn lichaam wegzakken in het koude water. Ik raak in paniek en begin hevig te spartelen terwijl ik met moeite mijn hoofd boven water houd. Uit alle macht probeer ik me op te trekken aan de verrotte planken die mij naar de overkant moeten leiden. ‘Ik kom onmogelijk veilig aan. ‘ schiet er door mijn hoofd. Het is alsof de brug mijn instabiliteit aanvoelt en zich als een kameleon op mij aanpast.

Onmogelijk. Dit is een onbegaanbaar pad.

Opeens voel ik dat ik langzaam uit het water word getild. Mijn voeten aarden weer op de planken en een warme hand raakt voorzichtig mijn schouder aan. Ik kijk op en zie een gezicht vol van liefde. Onbeschrijfelijke, volmaakte liefde. Langzaam krullen Zijn mondhoeken omhoog en er verschijnt een stralende glimlach op Zijn gezicht. ‘Vergeet je niet het touw dat boven de brug langsloopt waar je je aan vast kunt houden? En onthoud je dat je daaraan gezekerd bent voor als je valt? Vertrouw op mij.’

De zon brak door en de nevel trok weg boven het water. Mijn lichaam vulde zich met levenskracht en ik volgde mijn weg met vaste tred. Vol van vertrouwen op Hem.

~

Soms is een vaste tred ver te zoeken en zit onze levensweg vol gaten. Zelfs dan moeten we niet vergeten om te vertrouwen op Jezus. Hij vangt ons op wanneer wij vallen en leidt ons veilig naar de overkant. Ga jij het avontuur met Hem aan? Het zal niet altijd makkelijk zijn, maar het is het waard.

'Wij verwachten vol verlangen de Heer, Hij is onze hulp en ons schild. Ja, om Hem is ons hart verblijd, op Zijn heilige naam vertrouwen wij.'

Psalm 33:20-21

~ Rachèl

Geslaagd! En hoe nu verder?

Ik kan het me dat telefoontje nog zo goed herinneren. Ik was tutu's aan het passen in een balletwinkel in Almere voor de openingsact van de EO-jongerendag. De tutu zat bijna op zijn plek op het moment dat mijn moeder hysterisch het pashokje binnen paradeerde. 'JE BENT GESLAAGD!'

Ik was geslaagd. Nog nooit was een woord zo verlossend. Er viel een last van mijn schouders. Niet per se omdat ik dacht dat ik zou zakken, eerder omdat er allerlei 'what ifs' in mijn hoofd rond zouden blijven spoken tot het moment dat ik officieel hoorde dat ik mijn diploma binnen had gesleept. Die zes jaren op de middelbare school waren toch voor niets geweest. Tijd voor een nieuw hoofdstuk in mijn leven. Tijd om nieuwe deuren te openen. Maar voordat je een nieuwe deur kan openen zal je eerst een oude deur moeten sluiten, als je niet wilt dat het gaat tochten in je huisje...

Een deur sluiten kan erg moeilijk zijn. Zes jaar is een lange tijd en je hebt waarschijnlijk veel dingen meegemaakt. Je hebt mooie herinneringen overgehouden aan de middelbare school maar wellicht ook minder mooie. En vergeet niet de puberteit die je inmiddels bijna hebt overwonnen. Je hebt onderhand ook al veel keuzes moeten maken. Maar heb je altijd het goede gekozen? Het staat buiten kijf dat je erg veel hebt geleerd de afgelopen jaren. Nu ben je toe aan iets nieuws. Maar wat moet je je daarbij voorstellen?

Nadat ik mijn Vwo-diploma had gehaald ben ik in Utrecht gaan studeren. Op kamers gegaan, lid geworden van de prachtige studentenvereniging S.S.R.-N.U., alles erop en eraan. Wat was dat spannend in het begin. Je kunt je nergens op voorbereiden want je kunt je geen voorstelling maken van hoe het zal zijn om een student te zijn. Je moet eigenlijk een sprong in het diepe maken, er op vertrouwende dat er ergens beneden toch wel een vangnet moet zijn.

Ik wil je aanmoedigen deze sprong gewoon te wagen. Je zult het er levend vanaf brengen, dat beloof ik je. Maar ook deze fase in je leven zal in het teken staan van keuzes maken. Als het goed is heb je al een studie gekozen, maar daar stopt het allemaal niet bij. Je zult binnen je studie nog veel keuzes moeten gaan maken, en je al vrij snel moeten gaan oriënteren op een master of vervolgprogramma van je studie. Ook de tijdsinvulling naast je studie kan een lastig punt zijn. Kies je ervoor om bij een studentenvereniging te gaan? En zo ja, welke moet je dan kiezen? Met wie wil je omgaan? Wat vind je nu echt leuk om te doen?

"Ga op de kruispunten staan, denk na, kijk naar de oude wegen. Welke weg leidt naar het goede? Sla die in, en vind rust." Jeremia 6: 16

Als je je ogen gericht houdt op hoe God je leven al heeft geleid zal je vertrouwen hebben dat het dit keer ook wel goed zal komen. Het is belangrijk om los te laten. Je kunt je leven niet plannen, maar je kunt God wel vertellen wat je graag zou willen doen. Hij kent je, en weet wat bij jou past. Je hebt dus eigenlijk niets te vrezen.

Deze Bijbeltekst laat wel zien dat je niet zomaar alles kunt laten gebeuren. 'Denk na'! Overweeg de verschillende routes en overleg met God. Sla dan een weg in, en vind rust. Wanneer je rust en vrede ervaart wat betreft je keuze dan kun je ervan op aan dat je op dat moment de juiste keuze hebt gemaakt. Dat het zo goed is.

Naast deze wijze raad uit de bijbel wil ik je nu zelf nog een aantal tips meegeven.

1. "Go to places where you're appreciated, not tolerated." Ga naar plekken waar je gewaardeerd wordt, niet getolereerd. Het is belangrijk om op plaatsen te zijn waar jij je thuis voelt en waar je gewaardeerd wordt door de mensen die je daar vindt. Ga niet naar plekken omdat het moet. Niets moet. Ga met mensen om die jij waardevol vindt, en ga na of dat gevoel wederzijds is. Je wilt je tijd en emotionele energie niet verspillen aan gedoe met mensen. Je hebt vast wel betere dingen te doen.

2. Als tweede tip zou ik je graag aan willen moedigen om lid te worden van een (christelijke) studentenvereniging. Dit is voor mij zelf heel erg goed geweest. De studentenvereniging is een prachtige plek om jezelf beter te leren kennen en ontwikkelen. Je maakt vrienden, bouwt netwerk op en het is gewoon ook heel erg leuk. Ook hierbij geldt; denk na! Kies wat bij je past, en ga naar plekken waar je gewaardeerd wordt. Verzamel mooie mensen om je heen met wie je samen kunt 'groeien naar volwassenheid' en met wie je ook gewoon lekker kunt genieten.

3. Als laatste tip: blijf dicht bij God. Er komt zoveel op je af dat je gemakkelijk van Hem weg kan raken. Contact met God is cruciaal voor jouw eigen welzijn, helpt je bij het maken van keuzes en het vormen van je persoonlijkheid.

"Vertrouw op de Heer met heel je hart, steun niet op eigen inzicht." Spreuken 3: 5

~ Rachèl

Het leven van een student

"Daar sta je dan

Je zag dit moment al zo vaak in je dromen

En daar is t dan

De dag die je wist dat zou komen is eindelijk hier

Ben je er klaar voor? Kun je dat ooit echt zijn?"

In september was het zover. De start van een nieuw tijdperk in mijn leven; de studententijd. Na een geweldige diesweek (oftewel: verjaarweek) van de allermooiste vereniging van Utrecht te hebben gehad, leek mij dit een perfect moment om eens terug te kijken naar de afgelopen periode. Om gewoon even mijn ervaringen op een rijtje te zetten in een blogpost. Augustus - nu...

'Werk in uitvoering'. Dat is een vrij duidelijk beeld van een student. 'Werk in uitvoering' is niet alleen van toepassing op de onmogelijke situatie in de binnenstad van Utrecht, op de verbouwing van het station en vele blunders van de NS, maar ook op de student zelf. Als student ben je nooit klaar en heb je altijd wel wat te doen. Colleges bijwonen, papers schrijven, artikelen lezen, sociaal zijn, verenigingsdingen, tentamens voorbereiden, verdwalen, reizen, genoeg slaap proberen te krijgen, maar ook zelfreflectie is erg belangrijk.

Het studentenleven is erg hectisch en vraag veel van je. Het vraagt vooral veel discipline en doorzettingsvermogen om er voor te zorgen dat je je bed uitrolt en op tijd naar college gaat. Bovendien kan het vinden van een balans tussen 'leuke dingen' en 'minder leuke dingen', of wellicht 'stomme dingen', erg moeilijk zijn. Wie wil zijn tijd nu besteden aan stomme dingen? Het liefst spreek je elke dag af met vrienden en doe je zo vaak als mogelijk mee aan alle activiteiten die je studentenvereniging te bieden heeft. Hier is natuurlijk niets mis mee, zolang de balans maar niet zoek raakt en je ervoor kan blijven zorgen dat je er niet uitziet als een wandelend lijk.

Ritme is in het leven van een student namelijk ver te zoeken. Voor alle bezorgde ouders: dit komt door een samenloop van omstandigheden en is niet alleen te wijten aan het vele borrelen en het nachtbraken. Een student heeft nu eenmaal een gevarieerd rooster. De ene dag gaat de wekker om zeven uur, de andere dag om elf uur, en weer een andere dag gaat de wekker gewoon helemaal niet. Dit veroorzaakt ook het bijzondere eetpatroon van een student. Er zijn geen vaste tijden meer om te eten, je eet gewoon wanneer je honger hebt. Een nachtelijke snack is daarom voor veel studenten een bekend fenomeen. Ook het onverwachts erg aankomen of ineens wat afvallen is niet raar. Ik kan me voorstellen dat dit allemaal een beetje vervelend klinkt, maar geen zorgen; na een poosje wen je eraan en creëer je zelf een soort van 'balans'. Bovendien heb ik opgemerkt dat een groot voordeel van deze ogenschijnlijke ongemakken is dat je als student weinig tot niets merkt van de klok die een uur vooruit of achteruit gaat. Ook al gebeurt dit slechts twee keer per jaar, toch vind ik het een troostende gedachte.

Nu komen we bij een ander punt: zelluf doen?!

Je kunt als scholier (en als peuter) zo vaak het verlangen hebben om dingen zelf te doen en zelf te bepalen, maar ik kan je garanderen dat je nog vaak terug zal denken aan de tijd waarop je moeder je boterhammetjes smeerde. Je zult ook je ouders en de manier waarop ze je opgevoed hebben meer gaan waarderen. Hun lessen komen behoorlijk goed van pas! Want tja, als student moet je ineens alles zelf doen. Je wordt ineens lastiggevallen met allerlei verantwoordelijkheden en rekeningen die betaald moeten worden. Bovendien moet je je eigen was doen, zelf eten maken en zelf kijken wat voor weer het de volgende dag wordt aangezien er niemand meer is die je vertelt dat je maar beter een paraplu mee moet nemen. Oh ja, wanneer de koelkast leeg is moet je die zelf bij gaan vullen, en dat kost ook nog eens geld!

"Mijn zoon, luister naar de lessen van je vader, verwaarloos niet wat je moeder je leert. Hun lessen zijn een sierlijke krans om je hoofd, ze zijn een ketting om je hals." Spreuken 1:8

Studentenverenigingen horen er natuurlijk ook helemaal bij. Veel ouders schieten in de kramp bij het idee dat hun zoon/dochter lid is van een studentenvereniging, maar ik kan je zeggen dat het allemaal best meevalt. Een vereniging is de perfecte plek om jezelf te ontwikkelen, naar mijn idee misschien wel nog meer dan de universiteit of hogeschool. Het is een plaats waar je veel dingen leert die je niet op andere plekken kunt leren. Denk aan studentikoze formaliteiten, het waarderen van tradities, het presenteren van jezelf en het openstaan voor nieuwe dingen en andere mensen. Bovendien biedt het je de ruimte om je talenten in te zetten en ook om te leren om kritisch naar jezelf en naar je omgeving te kijken. Feestjes en borrels horen er natuurlijk ook bij maar afhankelijk van de vereniging of het dispuut waar je bij zit is er een goede balans tussen gezelligheid en verdieping. Ik zou dan ook iedereen die gaat studeren aanraden om bij een (christelijke) studentenvereniging te gaan. Het verreikt je leven, en ik denk oprecht dat je iets groots mist wanneer je de uitdaging niet aangaat. Kies een vereniging die bij je past, en die je biedt wat je zoekt. Haal er alles uit wat erin zit maar zorg er wel voor dat je een goede balans hebt tussen vrije tijd en studie. Skip niet te veel colleges omdat je slechts drie uur of minder hebt geslapen omdat je iets te lang bij een vergadering of borrel bent gebleven bijvoorbeeld. Daar krijg je namelijk vanzelf een beetje spijt van.

Je bent als student natuurlijk niet alleen bezig met werkelijk dingen 'doen', voor studie of andere zaken, maar het is ook meer dan noodzakelijk om aan jezelf te blijven werken. Door de zojuist beschreven hectiek kom je jezelf maar al te vaak tegen. Je mist je ouders, of de trein...

Je wordt eigenlijk vooral veel geconfronteerd met je zwakheden merkte ik. Dat is niet super fijn, maar het is erg belangrijk om jouw innerlijk uit te blijven pluizen. Er is namelijk sprake van een duidelijk patroon van actie-reactie in het studentenleven. Gebeurtenissen van alledag hebben veel invloed op je en het is belangrijk om te alles te blijven evalueren te kijken wat voor effect de situatie op je heeft. Zo leer je veel over jezelf. Vervolgens is het belangrijk om naar je handelen te kijken. Waarom doe ik dit? Wat zijn mijn motieven? Dit is een goede manier om er bij jezelf achter te komen waar je nog aan moet werken. Wat je sterke punten en je valkuilen zijn. 'Werk in uitvoering' is misschien nog wel het meest toepasselijk op de student zelf, want als student heb je veel ups en downs.

Als christen is het lastig om God dagelijks te blijven zoeken, terwijl dit juist essentieel is. Ik snap nu eigenlijk voor het eerst waarom men juist in de studententijd God loslaat (er zijn natuurlijk uitzonderingen). Er zijn zoveel andere dingen om je op te focussen in plaats van op je relatie met God. Je leven is zo druk dat je maar weinig tijd overhoudt. Ook door het gebrek aan regelmaat in je dag is het moeilijk om stille tijd of iets dergelijks in te plannen. Probeer dit toch zo goed mogelijk vast te houden! Als christen leef je door Gods kracht, dus wanneer jouw kracht opraakt en je uitgeput bent moet je weer even tanken bij je hemelse Vader! Het is zo verleidelijk om je hart te vullen met andere dingen, of om op andere manieren bij te komen van de drukte. Alternatieve manieren van het zoeken naar rust en kracht zijn slechts tijdelijk en zullen je nog meer afgepeigerd achterlaten dan je al was. Je kunt hier zelf vast wel voorbeelden van verzinnen...

"Kom naar Mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal Ik jullie rust geven." Matthëus 11:28

Niemand kan jou de rust geven die Jezus kan geven. Kom bij Hem als je moe bent en laat Hem je nieuwe kracht geven. Ik merk dat ik dat zo vaak nodig heb gehad de afgelopen maanden. Het waren zware maanden waarin veel is gebeurd. Er zijn zowel leuke als minder leuke dingen gebeurd, maar doordat ik samen met Jezus de uitdaging aan ben gegaan heeft hij mij dwars door alles heen sterker gemaakt. Hij kan situaties omdraaien, en wanneer wij er een prutje van maken weet hij alle rotzooi ten goede te gebruiken. Hij vormt ons en geneest ons. De studententijd is een tijd van persoonlijke groei, maar het is dus van wezenlijk belang om God bij je leven te blijven betrekken. Juist nu heb je hem nodig, en juist nu staat een prachtig ontwikkelingsproces op je te wachten. De studententijd is wellicht de meest leerzame tijd van je leven. Een tijd waarin God keihard met je aan de slag kan gaan als je Hem daar de ruimte voor geeft.

Leef met Hem en voor Hem. Ook als student is dat mogelijk. Ga naar God toe met je problemen, vertel Hem wat je bezighoudt. Vergeet niet dat Hij je kent, alles van je weet en alles ziet wat je doet. Dat is een bemoedigende gedachte, je bent gekend en geliefd, maar vergeet niet dat je ook goed moet opletten wat je doet. Je moet namelijk wel verantwoording af kunnen leggen van je daden. Ga na wat je motieven zijn want God kijkt naar het hart. Richt je op vorming, wees als klei in de hand van de Pottenbakker. Geef je leven aan Jezus, betrek Hem bij je leven en laat je vormen door Hem. Dat zal je studentenleven alleen maar waardevoller maken. Voor jezelf, voor de mensen om je heen en ook voor God.

Tot slot wil ik nog even benadrukken hoe erg ik het naar mijn zin heb, hoeveel ik leer en hoe dankbaar ik ben voor deze tijd. Ik zie erg uit naar wat de toekomst brengen zal en wat voor plannen God met me heeft in deze tijd van mijn leven.

"Vertrouw op de Heer met heel je hart, steun niet op eigen inzicht. Denk aan Hem bij alles wat je doet, dan baant Hij voor jou de weg. Wees niet eigenzinnig, maar heb ontzag voor de Heer en ga het kwaad uit de weg." Spreuken 3:5-7

Weet dat je gekend en geliefd bent. Laat je dragen door Degene die de wereld in Zijn hand heeft.

Laat Hem je hart bewaken, en je vullen met Zijn liefde en wijsheid.

~ Rachèl

BOOTCAMP

Het is bijna weer zover! Opwekking en de EO-jongerendag komen er weer aan! Heerlijk God aanbidden met een zee van mensen. Gods liefde voelen, Zijn macht zien en Zijn heerlijkheid ervaren! Als je niet naar één van deze twee evenementen gaat kan ik je ten zeerste aanraden om dit wél te doen! Je geloofsleven wordt hier zo erg van opgebouwd! Voor mij heeft vooral Opwekking een grote rol gespeeld in het ontwikkelen van mijn relatie met God.

Een week zonder social media

Zoals de meesten van jullie misschien wel weten heb ik de afgelopen week doorgebracht zonder social media, oftewel zonder telefoon. Waarom? Ik merkte dat mijn hoofd op ontploffen stond, dat mijn prioriteiten verkeerd lagen en dat ik zo'n beetje uitgeput was, elke morgen weer. Vorige week maandag was de druppel die de emmer deed overlopen. Ongeveer een week daarvoor had ik met veel moeite het concept 'multitasking' verworpen en was nu gefrustreerd dat het me niet lukte om daarmee te stoppen. Focussen op één ding te gelijk en niet meer. Je kunt je namelijk beter met volledige aandacht richten op één ding in plaats van je aandacht verdelen over meerdere dingen. Dat is altijd effectiever. Ik zag mijn telefoon als het probleem van al deze ellende en als de oorzaak van vele negatieve dingen. Hierbij kun je denken aan: slaapgebrek, hoofdpijn, overvolle gedachten, het idee hebben dat de dag niet lang genoeg is, verward zijn over vele zaken, Gods stem niet meer kunnen verstaan te midden van alle prikkels, minder tijd nemen voor de dingen die er echt toe doen etc. Ik was het zo zat dat ik in deze bui de impulsieve keuze heb gemaakt om voor een week overal mee te stoppen...

Rijlesstress

Ik ben net zoals veel andere leeftijdsgenoten sinds kort begonnen met rijles! Ik vind het erg leuk maar bepaald makkelijk is het nog niet. Wat een gedoe allemaal! In het begin was het sturen al een grote ramp, en toen ik dat eindelijk een beetje onder de knie had ontdekte ik dat er ook nog spiegels waren waar ik in moest kijken… Binnenspiegel, buitenspiegel, dode hoek. Ik kan dat riedeltje wel dromen geloof ik, en dan heb ik het nog niet eens over die vervelende koppeling! Ik heb de auto al menig maal af laten slaan voor de stoplichten en op andere onhandige plekken. Vergeten af te remmen voor een rotonde is ook grappig trouwens (zoeeeef), en soms moet je zo vaak achter elkaar schakelen dat je het idee hebt dat je in de benzine loopt te roeren of zo. Waarom is remmen en gassen niet gewoon genoeg? Mijn moeder heeft wél een automaat...

Je kunt wat leren van een kat

Als mensen mij vragen of ik een vriend heb zeg ik meestal nee. Gewoon omdat dat zo is, maar als ik in een flauwe bui ben vertel ik dat ik een vriend heb die Tommy heet…

 

Don't forget what He said!

Iedereen heeft wel eens van die perioden in het leven dat je het allemaal even niet meer ziet zitten. Je hoofd zit vol met negativiteit en geen enkel aanbiddingsnummer, geen enkel liefdevol woord, geen enkele bemoediging lijkt deze negativiteit te kunnen verdrijven. Je zit vast. Je weet het niet meer. Je hebt geen idee waar je mee bezig bent en hoe je nu verder moet. Je bent een kluns, je bent waardeloos en niemand kan je uit deze put van pessimisme krijgen. Op zulke momenten is het van groot belang om God Zijn waarheid over je uit te laten spreken. Zijn waarheid maakt vrij en domineert alle leugens waarmee je jouw eigen gedachten gevuld hebt. Dit is van essentieel belang om gelukkig te zijn en om de stormen in jouw leven te doorstaan. Herken jij je in de volgende gedachten? Bekijk wat God erover zegt en zet je hart open voor de waarheid!



Appels met peren vergelijken

Wij meiden hebben allemaal de neiging om onszelf met anderen te vergelijken. Zijn we wel mooi genoeg? Zijn onze kleren wel leuk. Gedragen we ons passend? Wat vinden anderen van ons? We hebben allemaal een soort van streven naar perfectie. Perfectie die niet bestaat...

Over onzekerheid, maskers en jongens

Ik wil het graag over iets waar iedereen het moeilijk mee heeft, in het bijzonder tieners en jongeren. Onzekerheid. We willen ons allemaal geliefd en geaccepteerd voelen. In de puberteit verandert je lichaam, je persoonlijkheid, de mensen om je heen en daarbij komt nog eens dat je zelf in een emotionele rollercoaster terecht komt. Al deze veranderingen zijn erg verwarrend en ik moet toegeven dat mijn tienerjaren in het begin niet bepaald geweldig waren.

De rivier de Jordaan

Het oude testament staat vol met waargebeurde verhalen met een sterke moraal. Zeker de moeite waard om te lezen, maar op de een of andere manier blijven christenen vaak hangen in het nieuwe testament en lezen af en toe wat uit Genesis, om even weer te beginnen bij het begin (dat doe ik tenminste). Maar er valt ook ontzettend veel te leren van het oude testament! Laten we eens in het verhaal van Jozua duiken, de verovering van de stad Jericho...

Alles heeft zijn tijd

Voor alles is een tijd. Nu is het bijvoorbeeld tijd om lekker te genieten van de vakantie! Wat een verademing! Velen van jullie zijn vast nu op vakantie of gaan heel binnenkort. Geniet ervan en gebruik je vakantie om tot rust te komen en lekker niets te doen! Nouja voor een gedeelte dan, want werken hoort er ook nog wel een beetje bij als je geld wil hebben om leuke dingen te doen...

Ik ben op dit moment 17 jaar. Dat betekent dat ik bijna achttien ben en volgens de wet ben je dan volwassen... Ghehe, dan heb ik nog een hele weg om te gaan! Toch merk ik wel dat het al langzaam een beetje aan het gebeuren is. Ik word steeds zelfstandiger, voel me eindelijk comfortabel bij het idee om zelf te reizen, kan mijn eigen tas inpakken als ik ergens heen ga zonder dat ik essentiële dingen zoals een fles water, eten en een jas vergeet en ga zo maar door. Wat een prestatie!

Wat voor taart word jij? ~ Deel 2

Hier is dan deel twee van 'Wat voor taart wordt jij?'! Hoe zou jouw levenstaart eruit komen te zien? Wat voor toekomst ligt er voor je klaar? Samen zullen we stap voor stap jouw eindproduct ontrafelen! Kun jij aan de hand van dit lijstje raden wat voor taart/cake dit gaat worden?

Wat voor taart word jij? ~ Deel 1

Er zijn kleine taart, grote taarten, slagroomtaarten, chocoladetaarten, kwarktaarten, bosbessenmuffins, gedecoreerde taarten, appelkruimeltaarten, bruidstaarten, taarten met eetbare glittertjes en andere figuurtjes, cupcakjes en ga zo maar door. Er zijn eindeloos veel mogelijkheden voor het maken van een taart. Er is een groot aanbod aan verschillende ingrediënten om een goede taart te maken en dan hebben we het nog niet eens over de decoraties! Weet je, jouw leven is een taart. En die taart maakt God! Wat voor taart word jij?

Toetsweekstress

Daar zit je dan, op je kamer, te staren naar je laptop, omringd door boeken, je kamer is één grote zooi en je humeur is naar het nulpunt gezakt... Ik noem het ook wel: "Het voorbereiden van de toetsweek". Lekker de hele dag leren terwijl je net zo goed een ijsje had kunnen eten of een drankje had kunnen doen bij een vriendin... Op zulke momenten weet ik niet waar ik het zoeken moet. Je weet dat je moet leren en dat het erg belangrijk is, maar het lúkt gewoon niet! Niets lukt, je hebt nergens zin in, en iedereen is stom. Stress? Hoe kom je daar nu bij? Hier wat tips om je stress te verminderen en je humeur een flinke boost te geven want, wees eerlijk, dat hebben we allemaal wel eens nodig. Toch?

Een wereld mét mensen

Afgelopen weekend ben ik naar Opwekking geweest. Dat was, zoals ieder ander jaar, weer geweldig mooi! Ik heb zelfs mee mogen zingen met de Sing-in, met het 'tienerblokje'!

Mede door de tussenkomst van dit pinksterweekend, heb ik geen stukje kunnen schrijven op dit blog... Op school gaat alles ook gewoon door, en aangezien het jaar bijna ten einde is, vinden de meeste leraren het leuk om er nog even wat toetsen doorheen te jagen (wat ik natuurlijk minder leuk vind). Het kan dus zijn dat ik er niet aan toe kom om elke week een stukje te schrijven. Nu ik even een gaatje heb gevonden, ga ik jullie vertellen wat ik geleerd heb op Opwekking dit jaar!

Welkom Koning...!

Ik ben best wel trots op mijn nationaliteit. Het hebben van een koning en een koningin (en prinsesjes natuurlijk) is eigenlijk best wel bijzonder. Het vieren van koninginnedag, of koningsdag, maakt dat wij ons één voelen als nederlanders. Wat heeft Beatrix het ook goed gedaan de afgelopen jaren, wat zal ze nu opgelucht zijn! Ik ben ontzettend benieuwd of er veel zal veranderen de komende jaren. Laten we met z'n allen voor koning Willem Alexander bidden!

1 Timothëus 2:2 "Bid voor alle koningen en gezagsdragers, opdat we rustig en ongestoord kunnen leven, in alle vroomheid en waardigheid"

Woorden hebben macht

"Woorden hebben macht over

 leven en dood, wie zijn tong koestert,

plukt daarvan de vruchten." Spreuken 18:21 

Ze zeggen wel eens: woorden doen geen pijn. Maar dat is onzin, woorden hebben macht over leven en dood. Met de dingen die je zegt kun je mensen opbouwen, of juist afbreken. Kijk bijvoorbeeld eens naar kleine kinderen die in hun jonge jaren de hele tijd van hun ouders te horen hebben gekregen dat ze een ongelukje waren. We kunnen zulke dingen gaan geloven, ook al is het niet de waarheid.

Evenbeeld

De afgelopen twee maanden heb ik míjn evenbeeld gevonden...

Echt waar, zelfs mijn moeder dacht dat ik mijn rode zomerjas alvast aan had gedaan. Is het niet vreemd dat er iemand aan de andere kant van de wereld woont die uiterlijke overeenkomsten met mij heeft? En dat ik daar dan door een uitwisselingsprogramma met een Amerikaanse High School achter moet komen?

Mijn eerste blog...

Oké... Adem in, adem uit. Dit is dus mijn eerste blog OOIT. Ik heb eigenlijk geen idee hoe dit allemaal werkt, maar dat komt vast nog wel. Ik ben een meid van 16 jaar en ik heb besloten om een blog te beginnen. Waarom? Na het zien van verschillende Engelse/Amerikaanse christelijke blogs die mij erg inspireren dacht ik bij mezelf: Waarom zijn er geen blogs zoals deze in het Nederlands? En waarom zijn er geen jonge mensen die over het geloof willen/durven schrijven?