De brug

Ik  open mijn ogen. De damp van het water krult speels door de lucht. De zonopkomst kleurt de wereld roze met rood en oranje. Voor mij ligt een eindeloos lijkende brug als een pad over het uitgestrekte water. De brug ziet er nogal oud en krakkemikkig uit. De houten balken lijken wat aangevreten. Wat ligt daar, achter de gekleurde mist? Hoe kom ik daar, en zal deze brug mij wel kunnen houden? Kan ik deze brug wel houden? De hoeveelheid gaten dringen diep tot mij door. Die zullen wel lastig te ontwijken zijn. Ondanks de grimmige sfeer voel ik rust in de rusteloosheid. Ik zal erop moeten vertrouwen dat de brug mij zal houden. Ik ga het avontuur tegemoet.

Voorzichtig zet ik mijn voet op de eerste plank. Er klinkt een zucht van verlichting uit mijn mond. De plank kan op het nippertje mijn gewicht houden. Rustig zet ik een paar stappen vooruit. Het water blijft muisstil. De gure wind strijkt langs mijn wangen en ik word mij bewust van de leegte om mij heen. De atmosfeer bedrukt mij. De kleuren van de zonsopgang vervagen en ik begin te rennen.

Plotseling voel ik mijn lichaam wegzakken in het koude water. Ik raak in paniek en begin hevig te spartelen terwijl ik met moeite mijn hoofd boven water houd. Uit alle macht probeer ik me op te trekken aan de verrotte planken die mij naar de overkant moeten leiden. ‘Ik kom onmogelijk veilig aan. ‘ schiet er door mijn hoofd. Het is alsof de brug mijn instabiliteit aanvoelt en zich als een kameleon op mij aanpast.

Onmogelijk. Dit is een onbegaanbaar pad.

Opeens voel ik dat ik langzaam uit het water word getild. Mijn voeten aarden weer op de planken en een warme hand raakt voorzichtig mijn schouder aan. Ik kijk op en zie een gezicht vol van liefde. Onbeschrijfelijke, volmaakte liefde. Langzaam krullen Zijn mondhoeken omhoog en er verschijnt een stralende glimlach op Zijn gezicht. ‘Vergeet je niet het touw dat boven de brug langsloopt waar je je aan vast kunt houden? En onthoud je dat je daaraan gezekerd bent voor als je valt? Vertrouw op mij.’

De zon brak door en de nevel trok weg boven het water. Mijn lichaam vulde zich met levenskracht en ik volgde mijn weg met vaste tred. Vol van vertrouwen op Hem.

~

Soms is een vaste tred ver te zoeken en zit onze levensweg vol gaten. Zelfs dan moeten we niet vergeten om te vertrouwen op Jezus. Hij vangt ons op wanneer wij vallen en leidt ons veilig naar de overkant. Ga jij het avontuur met Hem aan? Het zal niet altijd makkelijk zijn, maar het is het waard.

'Wij verwachten vol verlangen de Heer, Hij is onze hulp en ons schild. Ja, om Hem is ons hart verblijd, op Zijn heilige naam vertrouwen wij.'

Psalm 33:20-21

~ Rachèl

Alleen door Jezus

Wanneer ik zeg: “Ik ben een christen” spreek ik niet over mezelf met trots. Ik fluister “Ik was verdwaald, maar nu gevonden en vergeven.”

Wanneer ik zeg: “Ik ben een christen” spreek ik dit niet uit met zelfingenomenheid. Ik geef toe dat ik struikel en Jezus nodig heb om mij de weg te wijzen.

Wanneer ik zeg: “Ik ben een christen” probeer ik daarmee niet te laten zien dat ik sterk ben. Ik belijd dat ik zwak ben en Zijn kracht nodig heb om door te gaan.

Wanneer ik zeg: “Ik ben een christen” schep ik niet op over mijn succes. Ik geef toe dat ik heb gefaald en God nodig heb om mijn rotzooi op te ruimen.

Wanneer ik zeg: “Ik ben een christen” claim ik niet dat ik perfect ben. Mijn tekortkomingen zijn maar al te goed zichtbaar, maar God vindt dat ik waardevol ben.

Wanneer ik zeg: “Ik ben een christen” voel ik een steek van pijn. Mijn hart zit vol verdriet, dus roep ik Hem aan.

Wanneer ik zeg: “Ik ben een christen” ben ik niet heiliger dan jou. Ik ben slechts een zondaar die ondanks alles Gods genade heeft mogen ontvangen.

~ Maya Angelou

Jezus is gestorven aan het kruis voor onze zonden zodat we door hem redding kunnen ontvangen. Toch denken veel christenen dat ze allerlei dingen moeten doen om in de hemel te komen. Sommigen gaan bijna een lijstje af met dingen die je een goede christen maken en hopen op die manier veilig te zijn voor het ‘oordeel’. Het is natuurlijk goed om een goede christen te willen zijn, maar daarbij moet je niet het werk van Jezus naar de achtergrond verschuiven. Hij zei niet voor niets “Het is volbracht” toen Hij zijn laatste adem uitblies. Vanaf dat moment was de weg naar God gebaand door Jezus. Het voorhangsel in de synagoge scheurde, de weg naar God is vrij. Wij kunnen onszelf niet redden door goed te leven. Onze fouten zullen namelijk altijd tussen God en ons in blijven staan. Alleen geloof in Jezus zal ons eeuwig leven brengen.

Ben jij je ervan bewust dat je jouw plek in de hemel niet kunt verdienen en dat Gods genade het enige is waar jij je redding aan te danken hebt? Je hoeft niet meer in een kramp te leven en je af te vragen of je het wel goed doet, maar je mag in vrijheid leven doordat Jezus jou heeft vrijgekocht!

"Door zijn genade bent u nu immers gered, dankzij uw geloof. Maar dat dankt u niet aan uzelf; het is een geschenk van God en geen gevolg van uw daden, dus niemand kan zich erop laten voorstaan. Want Hij heeft ons gemaakt tot wat wij nu zijn; in Christus Jezus geschapen om de weg te gaan van de goede daden die God heeft voorbereid." Efeziërs 2:8-10

Heb jij wel eens het gevoel dat je Gods liefde moet verdienen?

~ Rachèl

Geslaagd! En hoe nu verder?

Ik kan het me dat telefoontje nog zo goed herinneren. Ik was tutu's aan het passen in een balletwinkel in Almere voor de openingsact van de EO-jongerendag. De tutu zat bijna op zijn plek op het moment dat mijn moeder hysterisch het pashokje binnen paradeerde. 'JE BENT GESLAAGD!'

Ik was geslaagd. Nog nooit was een woord zo verlossend. Er viel een last van mijn schouders. Niet per se omdat ik dacht dat ik zou zakken, eerder omdat er allerlei 'what ifs' in mijn hoofd rond zouden blijven spoken tot het moment dat ik officieel hoorde dat ik mijn diploma binnen had gesleept. Die zes jaren op de middelbare school waren toch voor niets geweest. Tijd voor een nieuw hoofdstuk in mijn leven. Tijd om nieuwe deuren te openen. Maar voordat je een nieuwe deur kan openen zal je eerst een oude deur moeten sluiten, als je niet wilt dat het gaat tochten in je huisje...

Een deur sluiten kan erg moeilijk zijn. Zes jaar is een lange tijd en je hebt waarschijnlijk veel dingen meegemaakt. Je hebt mooie herinneringen overgehouden aan de middelbare school maar wellicht ook minder mooie. En vergeet niet de puberteit die je inmiddels bijna hebt overwonnen. Je hebt onderhand ook al veel keuzes moeten maken. Maar heb je altijd het goede gekozen? Het staat buiten kijf dat je erg veel hebt geleerd de afgelopen jaren. Nu ben je toe aan iets nieuws. Maar wat moet je je daarbij voorstellen?

Nadat ik mijn Vwo-diploma had gehaald ben ik in Utrecht gaan studeren. Op kamers gegaan, lid geworden van de prachtige studentenvereniging S.S.R.-N.U., alles erop en eraan. Wat was dat spannend in het begin. Je kunt je nergens op voorbereiden want je kunt je geen voorstelling maken van hoe het zal zijn om een student te zijn. Je moet eigenlijk een sprong in het diepe maken, er op vertrouwende dat er ergens beneden toch wel een vangnet moet zijn.

Ik wil je aanmoedigen deze sprong gewoon te wagen. Je zult het er levend vanaf brengen, dat beloof ik je. Maar ook deze fase in je leven zal in het teken staan van keuzes maken. Als het goed is heb je al een studie gekozen, maar daar stopt het allemaal niet bij. Je zult binnen je studie nog veel keuzes moeten gaan maken, en je al vrij snel moeten gaan oriënteren op een master of vervolgprogramma van je studie. Ook de tijdsinvulling naast je studie kan een lastig punt zijn. Kies je ervoor om bij een studentenvereniging te gaan? En zo ja, welke moet je dan kiezen? Met wie wil je omgaan? Wat vind je nu echt leuk om te doen?

"Ga op de kruispunten staan, denk na, kijk naar de oude wegen. Welke weg leidt naar het goede? Sla die in, en vind rust." Jeremia 6: 16

Als je je ogen gericht houdt op hoe God je leven al heeft geleid zal je vertrouwen hebben dat het dit keer ook wel goed zal komen. Het is belangrijk om los te laten. Je kunt je leven niet plannen, maar je kunt God wel vertellen wat je graag zou willen doen. Hij kent je, en weet wat bij jou past. Je hebt dus eigenlijk niets te vrezen.

Deze Bijbeltekst laat wel zien dat je niet zomaar alles kunt laten gebeuren. 'Denk na'! Overweeg de verschillende routes en overleg met God. Sla dan een weg in, en vind rust. Wanneer je rust en vrede ervaart wat betreft je keuze dan kun je ervan op aan dat je op dat moment de juiste keuze hebt gemaakt. Dat het zo goed is.

Naast deze wijze raad uit de bijbel wil ik je nu zelf nog een aantal tips meegeven.

1. "Go to places where you're appreciated, not tolerated." Ga naar plekken waar je gewaardeerd wordt, niet getolereerd. Het is belangrijk om op plaatsen te zijn waar jij je thuis voelt en waar je gewaardeerd wordt door de mensen die je daar vindt. Ga niet naar plekken omdat het moet. Niets moet. Ga met mensen om die jij waardevol vindt, en ga na of dat gevoel wederzijds is. Je wilt je tijd en emotionele energie niet verspillen aan gedoe met mensen. Je hebt vast wel betere dingen te doen.

2. Als tweede tip zou ik je graag aan willen moedigen om lid te worden van een (christelijke) studentenvereniging. Dit is voor mij zelf heel erg goed geweest. De studentenvereniging is een prachtige plek om jezelf beter te leren kennen en ontwikkelen. Je maakt vrienden, bouwt netwerk op en het is gewoon ook heel erg leuk. Ook hierbij geldt; denk na! Kies wat bij je past, en ga naar plekken waar je gewaardeerd wordt. Verzamel mooie mensen om je heen met wie je samen kunt 'groeien naar volwassenheid' en met wie je ook gewoon lekker kunt genieten.

3. Als laatste tip: blijf dicht bij God. Er komt zoveel op je af dat je gemakkelijk van Hem weg kan raken. Contact met God is cruciaal voor jouw eigen welzijn, helpt je bij het maken van keuzes en het vormen van je persoonlijkheid.

"Vertrouw op de Heer met heel je hart, steun niet op eigen inzicht." Spreuken 3: 5

~ Rachèl

Vrijheid door waarheid

“Want God had de wereld zo lief dat Hij Zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in Hem gelooft niet verloren gaat maar eeuwig leven heeft.” Johannes 3:16

Vrijwel elke christen kent deze tekst. Toen ik zelf naar de zondagschool ging heb ik er zelfs bewegingen bij geleerd om het beter te kunnen onthouden. Het is de kern van het christelijk geloof. Geloven in Jezus geeft ons een toegangskaartje voor de eeuwigheid, een uitnodiging voor het hemelse feestmaal, een leven in Gods aanwezigheid. Maar wat houdt ‘in Jezus geloven’ in precies in? 

De Nederlandse vertaling van het Griekse woord pisteuo of pistis,  ‘geloven’, schiet te kort en doet onder aan de werkelijke betekenis van het woord. Geloven in Jezus impliceert namelijk meer dan denken/vermoeden/aannemen/veronderstellen dat Hij heeft bestaan, voor je zonden is gestorven aan het kruis en weer is opgestaan. In de bijbel is geloof de hoogste vorm van zekerheid, een onwrikbare overtuiging. Wanneer je in iemand gelooft zeg je dat je helemaal overtuigd bent van zijn of haar betrouwbaarheid en dat je bereid bent hem of haar volledig te vertrouwen en na te volgen.

Geloof impliceert dus vertrouwen en gehoorzaamheid. Dat is hele andere koek. Ik geloof wel in Jezus, maar vertrouw ik Hem eigenlijk wel? Ben ik wel bereid om Hem mijn leven te geven, en ben ik eigenlijk wel overtuigd van Zijn goede bedoelingen met mij? Ben ik bereid om te doen wat Hij zegt, zelfs wanneer dat moeilijk is? Wil ik Hem gehoorzamen en achter Hem aan gaan?

“Wanneer u bij mijn woord blijft, bent u werkelijk mijn leerlingen. U zult de waarheid kennen, en de waarheid zal u bevrijden. Wanneer de Zoon u vrij zal maken, zult u werkelijk vrij zijn.” Johannes 8:31, 32, 36

‘Libertas ex veritate.’ Vrijheid door waarheid verkregen. Jezus is de Weg, de Waarheid en het Leven. Niemand komt tot de Vader dan door Hem (Johannes 14:6). Willen wij werkelijk vrij zijn, dan moeten wij Jezus achterna. Dit is niet makkelijk, maar het begint bij geloven. Niet alleen aannemen dat het waar is wat er in de bijbel over Hem geschreven staat, maar je leven aan Jezus toe vertrouwen.

Vertrouw jij Jezus? Geloof je dat Hij dat Hij dagelijks voor je wil zorgen en dat Hij je wil helpen bij alle keuzes die je maakt? Dat hij het belangrijk vindt hoe jij je voelt? Ben jij bereid om te doen wat Hij van je vraagt, en geloof je dat Hij het beste met je voor heeft?

“Heer, u kent mij, u doorgrondt mij,

u weet het als ik zit of sta,

u doorziet van verre mijn gedachten.

Ga ik op weg of rust ik uit, u merkt het op,

met al mijn wegen bent u vertrouwd.

Geen woord ligt op mijn tong,

of u, Heer, kent het ten volle.

U omsluit mij, van achter en van voren,

u legt uw hand op mij.

Wonderlijk zoals u mij kent,

het gaat mijn begrip te boven.

Hoe zou ik aan uw aandacht ontsnappen,

hoe aan uw blikken ontkomen?

Klom ik op naar de hemel  - u tref ik daar aan,

lag ik neer in het dodenrijk – u bent daar.

Al verhief ik mij op de vleugels van de dageraad,

al ging ik wonen voorbij de verste zee,

ook daar zou uw hand mij leiden,

zou uw rechterhand mij vasthouden. “

Psalm 139:1-10

Wat is er beter dan vertrouwen op Degene die jou heeft gemaakt? Die jou helemaal doorgrondt, je kent en liefheeft en weet wat het beste voor je is? Hij is de Waarheid, en Hij zal je vrij maken. Durf jij Hem te vertrouwen?

~ Rachèl

Scripture Shout Out 2 ~ Een versteend hart

'Ik zal jullie een nieuw hart en een nieuwe geest geven, ik zal je versteende hart uit je lichaam halen en je er een levend hart voor in de plaats geven.' Ezechiël 36:26

God ziet jou. God kent jou. Hij weet alles wat je doet. Hij weet waar je gelukkig van wordt en Hij weet wat je kapot maakt. Hij ziet je moeilijkheden en weet wat er in je omgaat. Hij ziet dat je pijn hebt, en huilt met je mee. Hij ziet je vreugde, en geniet van jouw lach. Hij kent je onzekerheden en de dingen waar jij tegenop ziet. Hij kent de weg die jij moet gaan en daarbij ook de valkuilen waar je in zou kunnen trappen. Hij kent de stenen waarover jij bent gestruikeld en de hersenspinsels die je gevangen houden.

  

Jezus is onze bevrijder, onze verlosser. Zijn striemen hebben ons genezing gebracht. Zijn liefde heeft ons gered van de wereld, van anderen en van onszelf. Hij is het die je uitnodigt om je hart aan Hem te geven. Je versteende hart, koud als ijs en met vele littekens. Hij nodigt je uit om je versteende hart in te ruilen voor een levend hart. Om zijn warmte jouw hart te laten verwarmen en te laten vlammen van passie voor Hem. Hij is het die jouw hart wil genezen, en alles wat gebroken is weer aan elkaar wil lijmen.

Soms kunnen we zelf niet meer zien dat onze harten versteend zijn geraakt. We zijn emotioneel afgestompt en merken onze eigen kilte niet eens meer. We zijn ons niet bewust van onze dorstige zielen en vinden ons leven zoals het nu is eigenlijk wel prima. Juist dan is het van levensbelang om Hem toe te staan jouw hart te vernieuwen. Hij wil dat jouw leven beter is dan prima. Laat Hem de kern van je kilte onthullen en wegnemen. Ontvang een nieuw hart. Een levend hart. Een warm hart. Een vlammend hart. Een hart gevuld met de liefde van jouw Hemelse Vader. Een hart dat klopt.

~ Rachèl

Mijn nieuwjaarsboodschap voor jou

Aangepaste versie van 'Als rennen geen zin meer heeft' - Marco Borsato

Als rennen geen zin meer heeft. Dan zal Hij naast je staan. Je bent nooit alleen. Als het voor vluchten te laat is, en je van alle kanten wordt belaagd. Als het uur van de strijd is gekomen, en alles je af wordt genomen, dan komt Hij en vecht met je mee. Als je je radeloos voelt, en niet weet wat je moet doen, zal Hij komen met zijn wijsheid en je rust geven. Wanneer jij in een diepe put zit, een put waarin geen bodem lijkt te zijn, dan tilt Hij jou eruit. Hij zal je nieuwe moed geven.

Stil zal Hij zijn. Stil en onzichtbaar, als de zon in de wolken die ieder moment weer verschijnt. Ook al merk je Zijn aanwezigheid niet altijd op, Hij is er echt. Hij zal vol blijdschap zijn, verheugd over jou, in Zijn liefde zal Hij zwijgen, in Zijn vreugde zal Hij over je jubelen*. Stil zal Hij zijn. En als je Hem nodig hebt, zal Hij er altijd zijn. Hij is je trooster en beschermer. Hij zal je behoeden voor het kwaad en over je leven waken, van nu tot in eeuwigheid*.

Als je wereld omver valt dan raapt Hij haar weer op. Hij helpt je net zolang met bouwen tot je klaar bent en vol van vertrouwen. Zelfs daarna gaat Hij nergens heen. Hij verlaat je nooit. Hij zal je Zijn Geest geven, je veranderen van binnenuit. Hij geeft je nieuwe kracht als jij zwak bent. Hij zal je tranen uit je ogen wissen. Je gebroken hart helen. Hij is je toevlucht, bij Hem mag je schuilen. Hij zal je beschermen met Zijn vleugels, Zijn trouw is een veilig schild*.

Als je roeit en je zoekt en je kijkt. Als er nergens een uitweg verschijnt. Als de golven zo hoog zijn dat het land in de verte in het kolkende water verdwijnt. En het licht van de zon en de maan dreigt voor eeuwig ten onder te gaan. Voel je geen grond meer onder je voeten, pak dan Zijn hand. Hij zorgt dat je stevig zult staan.

Als rennen geen zin meer heeft, dan zal Hij naast je staan. Hij verlaat je niet. Hij zal je lasten voor je dragen, je boven je problemen uit tillen. Hij zal licht brengen in jouw duisternis, orde creëren in jouw chaos, warmte in je koude hart. Hij zal het onmogelijke bewerkstelligen in jouw leven, want voor Hem is niets onmogelijk. Door de stormen van het leven strekt Hij z'n hand naar je uit. Hij zal je dragen. Hij zal je zegenen.

Ik wil je een heel gezegend 2015 wensen. Wat het leven je ook zal brengen dit jaar, weet dat Hij je niet loslaat.

~ Rachèl

*specifieke verwijzingen naar de bijbel: Sefanja 3:17, Psalm 121:7, Psalm 91:4

Het leven van een student

"Daar sta je dan

Je zag dit moment al zo vaak in je dromen

En daar is t dan

De dag die je wist dat zou komen is eindelijk hier

Ben je er klaar voor? Kun je dat ooit echt zijn?"

In september was het zover. De start van een nieuw tijdperk in mijn leven; de studententijd. Na een geweldige diesweek (oftewel: verjaarweek) van de allermooiste vereniging van Utrecht te hebben gehad, leek mij dit een perfect moment om eens terug te kijken naar de afgelopen periode. Om gewoon even mijn ervaringen op een rijtje te zetten in een blogpost. Augustus - nu...

'Werk in uitvoering'. Dat is een vrij duidelijk beeld van een student. 'Werk in uitvoering' is niet alleen van toepassing op de onmogelijke situatie in de binnenstad van Utrecht, op de verbouwing van het station en vele blunders van de NS, maar ook op de student zelf. Als student ben je nooit klaar en heb je altijd wel wat te doen. Colleges bijwonen, papers schrijven, artikelen lezen, sociaal zijn, verenigingsdingen, tentamens voorbereiden, verdwalen, reizen, genoeg slaap proberen te krijgen, maar ook zelfreflectie is erg belangrijk.

Het studentenleven is erg hectisch en vraag veel van je. Het vraagt vooral veel discipline en doorzettingsvermogen om er voor te zorgen dat je je bed uitrolt en op tijd naar college gaat. Bovendien kan het vinden van een balans tussen 'leuke dingen' en 'minder leuke dingen', of wellicht 'stomme dingen', erg moeilijk zijn. Wie wil zijn tijd nu besteden aan stomme dingen? Het liefst spreek je elke dag af met vrienden en doe je zo vaak als mogelijk mee aan alle activiteiten die je studentenvereniging te bieden heeft. Hier is natuurlijk niets mis mee, zolang de balans maar niet zoek raakt en je ervoor kan blijven zorgen dat je er niet uitziet als een wandelend lijk.

Ritme is in het leven van een student namelijk ver te zoeken. Voor alle bezorgde ouders: dit komt door een samenloop van omstandigheden en is niet alleen te wijten aan het vele borrelen en het nachtbraken. Een student heeft nu eenmaal een gevarieerd rooster. De ene dag gaat de wekker om zeven uur, de andere dag om elf uur, en weer een andere dag gaat de wekker gewoon helemaal niet. Dit veroorzaakt ook het bijzondere eetpatroon van een student. Er zijn geen vaste tijden meer om te eten, je eet gewoon wanneer je honger hebt. Een nachtelijke snack is daarom voor veel studenten een bekend fenomeen. Ook het onverwachts erg aankomen of ineens wat afvallen is niet raar. Ik kan me voorstellen dat dit allemaal een beetje vervelend klinkt, maar geen zorgen; na een poosje wen je eraan en creëer je zelf een soort van 'balans'. Bovendien heb ik opgemerkt dat een groot voordeel van deze ogenschijnlijke ongemakken is dat je als student weinig tot niets merkt van de klok die een uur vooruit of achteruit gaat. Ook al gebeurt dit slechts twee keer per jaar, toch vind ik het een troostende gedachte.

Nu komen we bij een ander punt: zelluf doen?!

Je kunt als scholier (en als peuter) zo vaak het verlangen hebben om dingen zelf te doen en zelf te bepalen, maar ik kan je garanderen dat je nog vaak terug zal denken aan de tijd waarop je moeder je boterhammetjes smeerde. Je zult ook je ouders en de manier waarop ze je opgevoed hebben meer gaan waarderen. Hun lessen komen behoorlijk goed van pas! Want tja, als student moet je ineens alles zelf doen. Je wordt ineens lastiggevallen met allerlei verantwoordelijkheden en rekeningen die betaald moeten worden. Bovendien moet je je eigen was doen, zelf eten maken en zelf kijken wat voor weer het de volgende dag wordt aangezien er niemand meer is die je vertelt dat je maar beter een paraplu mee moet nemen. Oh ja, wanneer de koelkast leeg is moet je die zelf bij gaan vullen, en dat kost ook nog eens geld!

"Mijn zoon, luister naar de lessen van je vader, verwaarloos niet wat je moeder je leert. Hun lessen zijn een sierlijke krans om je hoofd, ze zijn een ketting om je hals." Spreuken 1:8

Studentenverenigingen horen er natuurlijk ook helemaal bij. Veel ouders schieten in de kramp bij het idee dat hun zoon/dochter lid is van een studentenvereniging, maar ik kan je zeggen dat het allemaal best meevalt. Een vereniging is de perfecte plek om jezelf te ontwikkelen, naar mijn idee misschien wel nog meer dan de universiteit of hogeschool. Het is een plaats waar je veel dingen leert die je niet op andere plekken kunt leren. Denk aan studentikoze formaliteiten, het waarderen van tradities, het presenteren van jezelf en het openstaan voor nieuwe dingen en andere mensen. Bovendien biedt het je de ruimte om je talenten in te zetten en ook om te leren om kritisch naar jezelf en naar je omgeving te kijken. Feestjes en borrels horen er natuurlijk ook bij maar afhankelijk van de vereniging of het dispuut waar je bij zit is er een goede balans tussen gezelligheid en verdieping. Ik zou dan ook iedereen die gaat studeren aanraden om bij een (christelijke) studentenvereniging te gaan. Het verreikt je leven, en ik denk oprecht dat je iets groots mist wanneer je de uitdaging niet aangaat. Kies een vereniging die bij je past, en die je biedt wat je zoekt. Haal er alles uit wat erin zit maar zorg er wel voor dat je een goede balans hebt tussen vrije tijd en studie. Skip niet te veel colleges omdat je slechts drie uur of minder hebt geslapen omdat je iets te lang bij een vergadering of borrel bent gebleven bijvoorbeeld. Daar krijg je namelijk vanzelf een beetje spijt van.

Je bent als student natuurlijk niet alleen bezig met werkelijk dingen 'doen', voor studie of andere zaken, maar het is ook meer dan noodzakelijk om aan jezelf te blijven werken. Door de zojuist beschreven hectiek kom je jezelf maar al te vaak tegen. Je mist je ouders, of de trein...

Je wordt eigenlijk vooral veel geconfronteerd met je zwakheden merkte ik. Dat is niet super fijn, maar het is erg belangrijk om jouw innerlijk uit te blijven pluizen. Er is namelijk sprake van een duidelijk patroon van actie-reactie in het studentenleven. Gebeurtenissen van alledag hebben veel invloed op je en het is belangrijk om te alles te blijven evalueren te kijken wat voor effect de situatie op je heeft. Zo leer je veel over jezelf. Vervolgens is het belangrijk om naar je handelen te kijken. Waarom doe ik dit? Wat zijn mijn motieven? Dit is een goede manier om er bij jezelf achter te komen waar je nog aan moet werken. Wat je sterke punten en je valkuilen zijn. 'Werk in uitvoering' is misschien nog wel het meest toepasselijk op de student zelf, want als student heb je veel ups en downs.

Als christen is het lastig om God dagelijks te blijven zoeken, terwijl dit juist essentieel is. Ik snap nu eigenlijk voor het eerst waarom men juist in de studententijd God loslaat (er zijn natuurlijk uitzonderingen). Er zijn zoveel andere dingen om je op te focussen in plaats van op je relatie met God. Je leven is zo druk dat je maar weinig tijd overhoudt. Ook door het gebrek aan regelmaat in je dag is het moeilijk om stille tijd of iets dergelijks in te plannen. Probeer dit toch zo goed mogelijk vast te houden! Als christen leef je door Gods kracht, dus wanneer jouw kracht opraakt en je uitgeput bent moet je weer even tanken bij je hemelse Vader! Het is zo verleidelijk om je hart te vullen met andere dingen, of om op andere manieren bij te komen van de drukte. Alternatieve manieren van het zoeken naar rust en kracht zijn slechts tijdelijk en zullen je nog meer afgepeigerd achterlaten dan je al was. Je kunt hier zelf vast wel voorbeelden van verzinnen...

"Kom naar Mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal Ik jullie rust geven." Matthëus 11:28

Niemand kan jou de rust geven die Jezus kan geven. Kom bij Hem als je moe bent en laat Hem je nieuwe kracht geven. Ik merk dat ik dat zo vaak nodig heb gehad de afgelopen maanden. Het waren zware maanden waarin veel is gebeurd. Er zijn zowel leuke als minder leuke dingen gebeurd, maar doordat ik samen met Jezus de uitdaging aan ben gegaan heeft hij mij dwars door alles heen sterker gemaakt. Hij kan situaties omdraaien, en wanneer wij er een prutje van maken weet hij alle rotzooi ten goede te gebruiken. Hij vormt ons en geneest ons. De studententijd is een tijd van persoonlijke groei, maar het is dus van wezenlijk belang om God bij je leven te blijven betrekken. Juist nu heb je hem nodig, en juist nu staat een prachtig ontwikkelingsproces op je te wachten. De studententijd is wellicht de meest leerzame tijd van je leven. Een tijd waarin God keihard met je aan de slag kan gaan als je Hem daar de ruimte voor geeft.

Leef met Hem en voor Hem. Ook als student is dat mogelijk. Ga naar God toe met je problemen, vertel Hem wat je bezighoudt. Vergeet niet dat Hij je kent, alles van je weet en alles ziet wat je doet. Dat is een bemoedigende gedachte, je bent gekend en geliefd, maar vergeet niet dat je ook goed moet opletten wat je doet. Je moet namelijk wel verantwoording af kunnen leggen van je daden. Ga na wat je motieven zijn want God kijkt naar het hart. Richt je op vorming, wees als klei in de hand van de Pottenbakker. Geef je leven aan Jezus, betrek Hem bij je leven en laat je vormen door Hem. Dat zal je studentenleven alleen maar waardevoller maken. Voor jezelf, voor de mensen om je heen en ook voor God.

Tot slot wil ik nog even benadrukken hoe erg ik het naar mijn zin heb, hoeveel ik leer en hoe dankbaar ik ben voor deze tijd. Ik zie erg uit naar wat de toekomst brengen zal en wat voor plannen God met me heeft in deze tijd van mijn leven.

"Vertrouw op de Heer met heel je hart, steun niet op eigen inzicht. Denk aan Hem bij alles wat je doet, dan baant Hij voor jou de weg. Wees niet eigenzinnig, maar heb ontzag voor de Heer en ga het kwaad uit de weg." Spreuken 3:5-7

Weet dat je gekend en geliefd bent. Laat je dragen door Degene die de wereld in Zijn hand heeft.

Laat Hem je hart bewaken, en je vullen met Zijn liefde en wijsheid.

~ Rachèl